Wat zou dit jaar als woord worden toegevoegd aan de dikke van dalen? Het woord wii of wiieen of….. Volgens mij was de wii wel het meest gegeven kado voor onder de kerstboom. Nu is een wii – volgens velen – niet iets wat je wegstopt op een kinderkamer, maar juist een prominente plek geeft in je woonkamer. Het is dus iets voor het hele gezin. Nintendo heeft met de wii een mooie slag geslagen onder de zapgeneratie. Was eerst playstation 3 van Sony de meest “vette” spelcomputer, is het nu de wii die deze eer krijgt.
Nintendo heeft wereldwijd 34,5 miljoen Wii-consoles verscheept. In de periode van 1 april tot en met 30 september 2008 zijn meer dan 10 miljoen stuks over de toonbank gegaan. Daarvan staat 80 procent naast de televisie in de woonkamer en 40 procent is aangesloten op het internet. Volgens Nintendo wordt de woonkamer steeds meer een speeltuin om met vrienden en familieleden te kunnen communiceren.
Een wii is dus niet zomaar een ordinaire spelcomputer. Nintendo is zelf bezig om de wii geschikt te maken voor videofilms. Overigens biedt Sony via de playstation deze mogelijkheid al aan. De wii gaat nog wat verder. Zo krijgen Japanse Wii-eigenaren komende lente namelijk de mogelijkheid om via Lees verder…
Betutteling en reddingsacties helpen allemaal niet. Hoe krijg je de verantwoordelijkheid voor de eigen toekomst waar die hoort? Met het artikel Onderwijs vernieuwing of betutteling starte zapgeneratie in maart van dit jaar met een weblog, als onderdeel van het netwerk van managementsite.nl.
Met deze bijdrage van zapgeneratie op managementsite.nl eindigde dit artikel op de derde plaats van de meest gewaardeerde artikelen op managementsite over 2008.
Ik hoop dat 2009 nog wat meer in het teken komt te staan van het faciliteren van het proces om de verantwoordelijkheid te beleggen bij degene waar dit ook hoort. In het onderwijs roepen ze altijd dat de leerling centraal staat. Ik heb zo mijn bedenkingen, ik merk er weinig van. Ik kom nog teveel voorbeelden tegen die het tegendeel bewijzen.
Het sociaal constructivisme versus het connectivisme
Het blijkt voor de meeste toch erg lastig om met jongeren een gesprek te voeren, terwijl je 45 minuten kunt chatten met dezelfde jongere. Het gaat er dus om dat je als docent het juiste medium vindt om kennis over te dragen. Medium? Chat, SMS, telefoon, et cetera.
De kennis rondom leren in het internettijdperk gaat over murder of the myths, herhaling van lesmateriaal, chunking, cognitive overload (filmpjes op YouTube zijn maximaal 10 minuten), self pages, feedback, gebruik van beelden, spraak, samenwerking (sociale aspect van Web 2.0), learning by doing, en nog veel meer…..
Gisteren in het nieuws, de “Back to school Bus”. Een initiatief om schoolverzuim en daarmee voortijdig schoolverlaten te voorkomen. Het lijkt wel wat op de periode van sinterklaas. Hoor wie klopt daar kinderen het is de leerplichtambtenaar zeker. Niet verdwaalt, maar gericht op bezoek bij jongeren die nog leerplichtig zijn en niet op school zitten.
Sinds vorig jaar rijdt de Back to school Bus in een deel van Amsterdam. Deze bus haalt spijbelaars thuis op. En daardoor daalt het schoolverzuim. Lees verder…
Sir Ken Robinson houdt een warm en humoristisch pleidooi voor een hogere waardering van creativiteit in het onderwijs. Over hoe een 6 jarige een tekening van God maakt en de leraar zegt: “Maar niemand weet hoe God eruit ziet”. De 6 jarige antwoordt: “Maar zo meteen wel.” Hoe de wereldberoemde danseres en choreografe Gillian Lynne in de dertiger jaren met haar moeder naar een arts ging omdat ze zich op school niet kon concentreren. De twee volwassenen verlieten de ruimte, nadat de arts de radio had aangezet. Ze observeerden het meisje, dat naar de radio toeliep en begon te dansen. De arts zei: “Mevrouw, uw kind is niet ziek, ze is een danseres. Stuurt u haar naar een dansschool.” Het begin van een glanzende carrière.
De rest van deze briljante speech, voor TED, is in onderstaande video te zien. Duurt helaas slechts twintig minuten.
Genoeg plannen, genoeg ambities, maar resultaat? Ho, maar. Een groep van wel zo’n 200.000 jongeren die wel onderwijs volgt maar dit doen zonder uitzicht op zinvol betaald werk. Deze groep blijkt explosief te groeien. Staat een beetje in contrast op mijn vorige bijdrage op deze blog over de financiele bijdrage aan de excellente student. Het kabinet laat deze jongeren echt in de steek. Met name Hans de Boer (Taskforce jeugdwerkloosheid) - kent u hem nog van de spotjes over jeugdwerkloosheid, de bekende 40.000 - maakt zich grote zorgen. Hierbij ging het om jongeren te helpen aan een leerbaan. Leerbaan is een combinatie van werken en leren. Vorige jaar stopte dit project en het kabinet beloofde toen het “stokje” over te pakken. Er bestaat nog steeds een harde kern van bijna 38.000 jongeren die helemaal geen werkend bestaan opbouwen. Er gebeurt helemaal niks. Misschien een concreet puntje voor Rouvoet
Het is u natuurlijk niet ontgaan. Minister Plasterk heeft een plan. Nou heeft hij natuurlijk wel meer plannen, die staan net als het plan uit de tweede zin, in deze brief aan de Tweede Kamer.
Maar van alle plannen uit de brief van de minister haalde deze het nieuws. Plasterk wil namelijk onderzoeken of het misschien een goed idee is om de definitieve schoolkeuze wat uit te stellen. Van 12 naar bijvoorbeeld 15 of 16 jaar. Waarom? Lees verder…
Ouders met meer dan een kind vragen zich ongetwijfeld wel eens af, waarom het ene kind anders is dan het andere. Dit terwijl je toch dezelfde opvoeding geeft? Toch weet ook iedereen dat er een verschil zit tussen de kinderen. We (her)kennen ongetwijfeld het zogenaamde oudste gedrag en gedrag van de jongste binnen een gezin.
Nu is er nog een verschil vastgesteld door Monique de Haan, zij promoveert binnenkort op een interessant thema. Wie binnen het gezin volgt de hoogste opleiding? Volgens Monique de Haan: “De plaats die een kind in een gezin inneemt, heeft directe invloed op zijn of haar opleidingsniveau. Eerder geboren kinderen zijn gemiddeld hoger opgeleid dan jongere broertjes of zusjes”. Monique promoveert aan de economische faculteit van de Universiteit van Amsterdam.
Volgens het onderzoek is een mogelijke verklaring voor dit Lees verder…
Dat er in Nederland sprake is van voortijdig schoolverlaten dat wisten we wel. Duizenden per jaar die het schooljaar niet afmaken, dat is een hot item voor de politiek en de onderwijsinstellingen. Een veel gehoorde kreet bij veel onderwijsinstellingen is dan ook Aanval op de Uitval! Op zich een nobel en noodzakelijk streven. Het moet toch kunnen om het cijfer van 40% uitval in het MBO terug te dringen?
Nu worden we vandaag weer eens met de neus op de feiten gedrukt dat sommige groepen niet eens kans maken om uit te vallen. Opzich natuurlijk ook mooi. Blijkbaar is dit het sluitende systeem waar naar we zoeken. Ik werd bijna opgetogen Lees verder…
Schaalvergroting in het onderwijs is al geruime tijd een beproefd onderwerp om mensen op het puntje van hun stoel te krijgen. Er is de afgelopen week veel aandacht geweest voor uitspraken van minister Plasterk over het halt toeroepen aan fusies. Waar komt het op uit?
Beroepsopleidingen anno 1980. Er waren verticale scholengemeenschappen. VMBO en MBO onder één dak. Overzichtelijke scholen, met een eigen cultuur en een eigen gezicht. Een gezond pedagogisch klimaat, goede sociale controle. De schoonmakers (die nu na 17.00 uur in actie komen) waren nog interieurmedewerksters, die onder schooltijd het gebouw verzorgden en tijdens de pauzes in de kantine meehielpen. En iedereen kende iedereen. (Jeetje, wat een ouwe mannenpraat.)
Fusies hebben het onderwijslandschap de laatste 15 jaar drastisch veranderd. Eerst een SVM-operatie en vervolgens de ROC-vorming. Het onderwijs is geprofessionaliseerd.
Laatste reacties