Afspraak is afspraak, toch…..?
Wat te doen als ouders als je zoon of dochter zich niet aan de afspraken houdt. Er zijn genoeg ouders die iets zeggen of roepen langs de lijn van het zogenaamde “behang plakken”. Toch blijkt de praktijk vaak anders te zijn. 
Wordt de jeugd hierdoor verpest of….?
Pubers hoeven niet bang te zijn dat hun ouders hen straffen als ze zich niet aan afspraken houden. Uit onderzoek blijkt dat de  meeste ouders de voorkeur geeft aan een goed gesprek. Van slechts 14 procent van de ouders mogen vervelende pubers een tijdje niet internetten of moeten ze binnen blijven.
Dat blijkt uit een onderzoek dat minister André Rouvoet voor Jeugd en
Gezin naar buiten heeft gebracht.
Opvoeding
Een op de vijf ouders heeft het lastig met de opvoeding, een derde
ervaart het juist als gemakkelijk. Wel vindt ruim de helft het vaak
lastig om grenzen te stellen en deze dan ook te handhaven.
Dan gaat het vooral om zaken waar sommige ouders wat minder in thuis
zijn als gaming en internet, maar ook om zaken als huiswerk maken en
opruimen van de kamer.
De onderzoekers ondervroegen ongeveer duizend ouders van pubers over het stellen van grenzen.
Het is toch wel redelijk verontrustend dat circa 20% van de ouders het moeilijk hebben met de opvoeding. Dit komt ook terug in het onderwijs. De docent als (tweede) opvoeder. Volgens mij blijkt ook uit dit onderzoek dat de balans ook wat meer thuis gezocht moet worden.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
6 reacties op “20% Van de ouders heeft moeite met opvoeden”
ik vraag me af of het verontrustend dat circa 20% van de ouders het lastig heeft met opvoeden.
Misschien is het verontrustender dat eenderde van de ouders het opvoeden als gemakkelijk ervaren, als dat betekent dat zij de opvoeding niet serieus nemen of er te gemakkelijk over denken en doen.
En misschien vinden zij opvoeden gemakkelijk omdat zij de verantwoordelijkheid meer bij de docent als tweede opvoeder?
Als je je verantwoordelijk voelt voor de opvoeding van je kind is opvoeden niet altijd makkelijk.
En dat ouders het moeilijk vinden om kinderen op te voeden hoeft niet verontrustend te zijn, als ze het maar goed doen.
Ik heb het rapport (nog) niet gelezen, maar zoals het hier in het artikel gesteld wordt, is wat kort door de bocht.
Opvoeden is een geweldige taak waar de wereld wel bijvaart. Oplossing:???!!!! aanstaande ouders ondersteunen door verplichte cursussen om over opvoeding na te denken en een werkbare lijn te bepalen die bij hun persoonlijke en maatschappelijke omgeving past. Is wellicht een interessant start moment voor onze nieuwe burgers in een leven lang leren.
Â
Opvoeden makkelijk of moeilijk, dat hangt af van de manier waarop het kind behandelt wordt van af het moment dat het geboren is. Rust, reinheid en regelmaat zijn ouderwetse, maar uitstekende maatstaven bij het grootbrengen van een kind. Het zorgt onder andere voor rust, normen en waarden binnen een gezin. Bij een goede invulling hiervan zal de opvoeding beter uitvoerbaar zijn, omdat het kind respect heeft voor zijn of haar ouders.
JV poneert hier woorden naar mijn hart. Zo vroeg mogelijk respect bijbrengen geeft stabiele kinderen die in hun verdere leven baat zullen hebben van die stabiliteit.
Hoe je dat doet? Niet met harde hand maar, vooral naar kleine kinderen toe, laten merken dat het de opvoeders verdriet doet als hij/zij zich niet aan de duidelijke afspraken houdt. De stabiele omgeving creeër je door als één van beide ouders/opvoeders er altijd te zijn voor je kind en het gevoel uit te dragen dat je er bent om problemen op te lossen.
Toen onze dochter geboren werd, had ik een tamelijk ongewis idee wat opvoeden in de praktijk zou inhouden. Ik ben nooit het type plannenmaker geweest die de toekomst al kant en klaar had voordat die in zicht kwam. Onze dochter bleek een betrekkelijk makkelijke baby. Dat scheelt. Een lastige baby maakt andere oudergevoelens los dan een makkelijke. Na 16 jaar mag ik concluderen dat zowel ouders als kind aardig op hun pootjes zijn terechtgekomen en weten wat ze aan elkaar hebben. Schuilt daar een geheim achter? Welnee. Streven we naar perfecte kinderen en een perfecte opvoeding? Lijkt me niet zo verstandig. Je kunt de lat nu eenmaal aanzienlijk te hoog leggen. Wat wel belangrijk is, lijkt me duidelijkheid in wat je van elkaar verwacht. Verder bescherming bieden als bescherming nodig is en de teugels laten vieren als je het gevoel hebt dat dat verantwoord is. Tenslotte moet je elkaar ook ruimte bieden om fouten te maken en daarvan weer te leren.
Een wonderrecept bestaat niet. We zijn allemaal autodidacten, maar vooral oprechte betrokkenheid bij het wel en wee van de ander doet wonderen. Daarvoor moet je dan wel op gezette tijden zoiets simpels doen als de tijd nemen. Ik heb het idee dat het daaraan nog wel eens schort.
Een cursus voor aanstaande ouders…..laat me niet lachen.heb jij die ook gevolgd dan?Gewoon je kinderen liefde geven en steunen in goede en slechte tijden en nooit laten barsten als ze je nodig hebben. En opvoeden is een kunst ja en jij bent zeker geen kunstenaar!
Als je je kinderen respecteert dan krijg je ook respect van je kinderen terug.Zo ben ik opgevoedt en voedt ik mijn kinderen op.Je kunt overal wel een cursus voor volgen maar dan vlucht je voor je eigen fouten of je leven wat je nu lijdt denk ik.
Al die tijd die je in een cursus stopt kun je beter besteden aan je kinderen of kleinkinderen.