Eigenaarschap is in Nederland ver te zoeken

Onze maatschappij heeft moeite met het eigenaarschap. Ik kom in de praktijk  te vaak tegen dat collega’s het gevoel hebben dat ze geen eigenaar zijn van het werk. Mijn eerste reactie was vaak, “waar slaat dit op, pak het op”. Ik ben er zo langzamerhand achter dat je met een dergelijke opmerking niet verder komt.

Mijn eigen ervaring in het onderwijs is niet anders. We gaan er vaak vanuit dat opleidingsteams verantwoordelijk zijn voor het onderwijslogistieke

procces van werving tot en met alumni. In de praktijk valt het voor een opleidingsteam vaak zwaar tegen om ook de verantwoordelijkheid te kunnen nemen. Wat is hiervan toch de oorzaak? Het lijkt zo simpel.

Als je hier wat verder induikt dan merk je te vaak dat er teveel om het team heen is georganiseerd. Met als doel om het team te helpen bij het onderwijs. Deze ondersteuning is wel gewenst om het team zich ook daadwerkelijk te kunnen bezighouden met onderwijs. Het is wel van belang dat deze ondersteuning niet op de stoel gaat zitten van de manager van het onderwijsteam. Dit werkt uiteindelijk niet. Opleidingsteams gaan “leunen”, met als resultaat verantwoordelijkheid ligt ergens anders. Weg is het stuur! 

We kunnen in het onderwijs nog veel leren van andere sectoren, waar het gaat om procesmatig werken. We duiken (te) snel op de inhoud van het onderwijs en vergeten daar nog wel eens de organisatie van het onderwijs bij. Hier ligt nog een hele uitdaging.  Als we dit voor elkaar krijgen dan slaan we echt een slag en voelt de docent zich niet alleen eigenaar, maar dan is hij/zij het ook!