Jip en Janneke taal zet jongeren op achterstand!

Veel vaders en moeders blijken op een te simpele manier met hun kinderen te praten. Letterlijk Jip en Janneke taal. Het blijkt het kind niet verder te helpen in de ontwikkeling. Versimpeling van de taal in een thuissituatie zet het kind op een grote achterstand op school.

Om een kind goed voor te bereiden op de academische taal die het op school moet gebruiken, zal de thuissituatie in veel gevallen echt moeten veranderen. Wat doen de ouders dan niet goed?

• Bij met name gezinnen met jonge kinderen blijft woordgebruik steken in het gebruik van te simpele woorden.
• Er worden teveel simpele zinsconstructies gebruikt.
• Ouders formuleren in teveel gevallen te concreet, vaak met gesloten vragen en hebben dan ook vaak genoeg aan een half woord als antwoord.

Door op deze manier te communiceren worden de kinderen te weinig geprikkeld en dus ook te weinig uitgedaagd om te komen tot een volwaardig gesprek. Laat staan dat er een gedachtewisseling plaatsvindt, waarin kinderen ook hun eigen ideeen en meningen leren formuleren en onderbouwen. Iets wat op de school wel van de kinderen wordt verwacht.

Het gevolg is dat deze vaardigheden eerst nog eens op de school aangeleerd moeten worden, wat een achterstand oplevert die hun hele periode op de basisschool blijft achtervolgen. Kinderen die deze manier van praten/communiceren wel zijn aangeleverd hebben dan ook minder problemen tijdens hun schoolperiode.