Hoe veranderlijk is het bedrijfsleven? Eerst voor, nu tegen?
Vorige week was er weer een debat in de 2e kamer over de invoering van 
competentiegericht onderwijs binnen het mbo. Je zou verwachten dat er vanuit het bedrijfsleven de handen omhoog gaan om dit te vieren. Juist vanuit deze hoek(steen) van de samenleving is dit jaren geleden ingebracht. Klassikaal was aardig, maar sloot totaal niet aan. Nu is toch het meest verrassende dat juist vanuit de hoek van
Op de website kokswereld.nl staat een persbericht over een onderzoek onder hun lezers waarin wordt gemeld dat de helft van de horecaprofessionals vindt dat de kwaliteit van het (horeca)onderwijs verslechterd is. En ja, …… door de invoering van het competentiegerichte leren. De helft (52%) van de werknemers en werkgevers in de Nederlandse horeca vindt het horeca onderwijs in de afgelopen tien jaar verslechterd. Dit blijkt uit een enquête gehouden onder 5000 leden van de internetpagina kokswereld.nl.
Op hun website zijn meer resultaten van het onderzoek en ook een aantal meningen en opmerkingen van horecamensen beschreven.
Wat cijfers:
- Het onderwijs is verbeterd 20%
- Het onderwijs is verslechterd 52%
- Geen mening 15%
- De kwaliteit van het onderwijs is gelijk gebleven 13%
De meningen blijken verdeeld, Een meerderheid lijkt weinig te voelen voor competentiegericht onderwijs, maar sommige reacties zijn ook positief over vernieuwing.
In ieder geval mag duidelijk zijn dat uit deze enquete geen meerderheid blijkt voor invoering van het CGO. Een meerderheid die er volgens de ROC’s en MBO-raad wel degelijk en in overweldigende mate zou zijn. Nu blijken deze cijfers en reactie vanuit de horeca niet op zich zelf te staan. Uit meerdere sectoren komen er reacties.
Als je door de cijfers heen leest komt men toch vaak met het idee dat competentiegericht leren staat voor:
- weinig tot geen les
- weinig tot geen begeleiding
- weinig tot geen vakkennis
- weinig tot geen controle door de school
- weinig tot geen structuur
- weinig tot geen financiele middelen
- weinig tot geen ……..
Wie moet wie informeren over de invoering van competentiegericht leren. Moeten de scholen naar het bedrijfsleven toe om ze te informeren? Als de scholen dit niet goed oppakken, gaan allerlei rare gedachten een eigen leven leiden en kan dit de invoering van het competentiegerichte leren beschadigen.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
5 reacties op “Krabbelt de horeca terug bij de discussie over de invoering van het nieuwe leren?”
Ach nee, het onderwijs van vandaag is veel slechter dan in mijn tijd.
En het onderwijs in mijn tijd stelde niets voor, als je m’n vader mag geloven.
En volgens mijn opa was het onderwijs in zijn tijd weer véél beter dan dat van m’n vader!
Wat moeten ze in het stenen-tijdperk toch een fantastisch onderwijs hebben gehad…
Ben het met de spreker eens dat de scholen EN het bedrijfsleven meer tot elkaar moeten komen, we leiden immers op voor het bedrijfsleven in het MBO.
Weinig tot geen…
Vanuit de greep van opmerkingen die op de site staat vermeld is ook tussen de lijnen door te lezen dat bedrijven veelal (nog) niet voldoende op de hoogte zijn van de leerstof die op school wordt aangereikt. Hetzelfde kan gelden dat docenten niet exact weten wat er zich afspeelt in het bedrijfsleven. Communicatie is daarom een pre en niet alleen door middel van commissies die belangen vertegenwoordigen , maar meer op een breder vlak, hiervoor zijn diverse mogelijkheden te creëren, ze kosten inspanning , maar kunnen allerlei misverstanden en onwetendheden voorkomen.
Wat betreft het CGO, nog steeds is waarneembaar dat veel onderwijsinstellingen zoekende zijn naar een passende structuur van dit onderwijs, media en het internet staat er vol van en een ieder heeft er een menig over, of ervaring mee.
Het is een onderwijs vorm waarin de deelnemers inderdaad goede begeleiding behoeven, loslaten is een valkuil en menen dat studenten “ het zelf moeten leren” een absolute killer.
Klassikaal lesgeven kan binnen een structuur als het CGO wel degelijk plaatsvinden, pure kennis overdracht en het “instampen” van bijvoorbeeld bepaalde beroepsgerelateerde begrippen, zijn benodigde tools die men nodig heeft als basis.
Een competentie bestaat niet voor niets uit de uit drie kern eenheden, vaardigheden, attitude EN de kennis. Het valt mij op dat dit nog wel eens wordt vergeten, het is een combinatie van eenheden die binnen deze mix, het mogelijk maakt om studenten te laten functioneren in een werkproces, simpel vertaald , een fietsband plakken gaat je alleen niet lukken als je een aardige jongen bent, daar is meer voor nodig….
Persoonlijk ben ik een voorstander van het CGO, alleen niet binnen het kader als het door velen wordt geschetst, wel in een combinatie met het “klassieke” lesgeven.
Voor een drietal jaren heb ik de mogelijkheid gekregen om deze vorm van onderwijs toe te mogen passen in diverse Pilot klassen, ‘ tuurlijk zijn hier zaken de revue gepasseerd die beter hadden gekund, maar ook daar leer je van, je doet er iets mee of niet..daar zit ook een bottleneck..
Mijn ervaring . voor zover ik die mag delen, is dat , wanneer je de studenten de begeleiding EN sturing geeft die ze nodig hebben, ze de tools aanreikt die ze nodig hebben, niet laat zweven, wel laat denken en ontwikkelen, ze bewust maakt van hun handelen EN laat leren, ze tot positieve eindprestaties komen die velen zullen verrassen…dat is echt mijn ervaring en kan er zelf het bewijs van overleggen. Het kost heel veel inspanning , maar het rendement kan hoog zijn…!
Studenten willen echt leren, ze vragen om structuur en helderheid, (wie niet.?) geef ze dit ook zonder voor te kauwen.
Tot slot een overweging:
Is de leermeester of docent zelf competent..?, misschien een discussie voor een andere keer…………..
Peter
Ten eerste is het Horecaonderwijs veel breder dan alleen de opleiding tot kok. (ontevredenheid kokswereld) Ten tweede heeft het bedrijfsleven zelf inspraak in het te geven onderwijs, er is regelmatig overleg. Maar ook hier weer een vertroebeld beeld. Veelal gepensioneerden die 40 jaar een eigen zaak hebben gehad in een mooie provincieplaats. De jonge, moderne hotelmanagers met een internationale uitstraling en een nieuwe visie zijn ver te zoeken in deze commissies.
Het CGO biedt vele voordelen voor student, docent en ondernemer. Het wordt alleen door deze alle drie verkeerd begrepen. Dit komt dus door verkeerde uitleg. De docenten denken dat ze er veel werk bij krijgen aan papierrompslomp, dat kan maar hoeft niet. De studenten hebben echt geen idee, de beroepsopleiding is überhaupt nieuw voor ze. Het bedrijfsleven denkt dat de studenten niets meer kunnen. Dit laatste is echter altijd zo geweest.
Toen ik in de Horeca stond vond ik mijn Horecaonderwijs ook beter dan dat van de stagiaires die ik rond had lopen. En mijn oudere collega`s vonden weer dat hun onderwijs toch echt het beste was. Maar de Horeca is ontzettend veranderd, sneller geworden en de jeugd veranderd ook met elke generatie. Zij gaan zich echt niet aanpassen, dat moeten wij doen. Dus is het CGO nog zo gek niet. Er wordt gekeken naar wat een student al kan en dat wordt genoteerd. Waar de student nog gaten heeft wordt extra gesleuteld. Dat is precies hetzelfde als al die koks en kelners met hun stagiaires doen! Niemand leert het vak op school, slechts de basis. Dus ex-collega`s; niet zeuren nu, jullie weten net zo goed als ik dat er in een klas van 20 maar 2 toppers zitten, wie van jullie klas zit nog in de Horeca?
Met gastvrije groet, Remy Tolk
Praktijkinstructeur Hotelschool Amsterdam
Ps en succes met de lastige, vervelende, ongemotiveerde kids;-)
Drie erg zinnige reacties! Vooral van Peter van Stigt en Remy Tolk. Al is de eerste reactie, dat vroeger het onderwijs altijd beter zou zijn, ook relevant. Laten we daar nu eindelijk eens mee ophouden. Vroeger is verleden tijd en het CGO-model heeft zeker de potentie om het onderwijs te verbeteren, leuker te maken (voor docenten en leerlingen) en beter aan te laten sluiten op de beroepspraktijk.
Natuurlijk gaat het om vakkennis, ook in het CGO, maar het idee achter CGO is dat je die kennis door middel van projecten koppelt aan de praktijk. In die projecten moeten leerlingen (deelnemers, studenten) immers samen een concrete beroepsproducten maken. Op die manier leren ze hun kennis toe te passen, maar ook samenwerken, plannen, overleggen en allerlei andere vaardigheden die ze net zo hard nodig hebben om in hun latere beroep met succes te functioneren. En om die vaardigheden verder te versterken krijgen ze daar ook nog aparte lessen over, in het vak Studieloopbaanbegeleiding. Een vak waarin ze ook leren om kritisch naar zichzelf te kijken en op basis daarvan (leer-)doelen te stellen.
Hoezo dus de kritiek dat ze in CGO niets zouden leren, of de kritiek dat leerlingen aan hun lot worden overgelaten en alles zelf zouden moeten uitzoeken? Onzin! Als je CGO goed implementeert biedt het kansen om leerlingen veel beter voor te bereiden op de latere beroepspraktijk.
Peter v Stigt, helemaal mee eens! ook ik ben voorstander van het CGO maar niet in het kader dat iedereen denkt dat het moet zijn. Vooral de opsomming ‘weinig tot geen….’ is herkenbaar en onbegrijpbaar. Iemand heeft het ooit geroepen en iedereen neemt het voor waar aan.
Vooral de laatste opmerking van Peter : ‘zijn de leermeesters of docenten zelf wel competent’ een hele goeie!! De mening is namelijk dat iedereen vindt dat ie competent is. Ga je doorvragen krijg je er uiteindelijk wel uit dat coachen niet zo makkelijk is en niet iedereen even goed is hierin, net als begeleiden. Om maar een voorbeeld te noemen.
Eerst is het ‘nieuwe’ onderwijs ingevoerd en toen werden de randvoorwaarden aangepast, wat zeg ik, daar zijn we nog steeds mee bezig! En dan nu maar voor het gemak de naam veranderen…………… Triest. Ik zou graag zien dat een goeie manager en een goeie kennismanager een keer de mouwen opstroopte en zich eens bemoeide met deze hele gang van zaken. Misschien dat we dan toch komen waar we willen zijn…………………….