Experimenteren met achterstand van een ander!
Je wordt er toch helemaal gek van, dat er nu weer zo veel te doen is rondom het nieuwste programma “De School van Prem”, Â van Prem Radhakishun.
Zelfs minister Plasterk buigt zich over eventueel te nemen maatregelen. Moet dan wel echt problematisch zijn zou je denken. Of hebben we hier weer te maken met iemand die aandacht en roem wil behalen over de rug van het onderwijs en de daar – met veel passie – werkende leerkrachten?
Waar gaat het over?
In “De School van Prem” gaat presentator Prem Radhakishun tien basisschoolleerlingen met een leerachterstand klaarstomen voor de Cito-toets. Ik dacht
Het programma heeft vind ik ook wel een beetje de (vervelende) ondertoon dat je toch wel een “sukkel” bent als je op het vmbo belandt. Dat moet je toch wel voorkomen. Volgens mij vergeet Prem dat het grootste gedeelte van onze jongeren op het vmbo zit en dat een groot deel van de economie draait op mensen met een beroepsopleiding. Als je een beetje scheef kijkt, haal je dit negatieve aspect wel uit zo’n uitzending.
Toch heeft het ook wel weer iets positiefs. Het kan natuurlijk geen kwaad om achterstanden in het onderwijs – waar dan ook – onder de aandacht te brengen. Als ik de media mag geloven voelt Prem zich ook een als een multimediale informatieverstrekker die wil experimenteren. Hij zorgt nu voor een debat over de kwaliteit van onderwijs en de grootte van klassen. Opzich als dat natuurlijk niet slecht.
Blijkbaar werkt een actualiteitenprogramma niet meer over een dergelijk onderwerp en kiest iedereen voor de reality show.
Welkom in de reality zou ik zeggen. Volgens mij moeten we februari maar afwachten en kijken of het experiment met echte mensen, met een echte achterstand heeft geleid tot een echt goed resultaat!




23 reacties op “Kritiek op programma De School van Prem”
Tja , je kan het ook omdraaien. Nobel om achterstand op te krikken.
Zolang kinderen voor 100 % afhankelijk zijn van de CITO toets is elke tool om dit te doorbreken geoorloofd
Ik vind het wel positief, want het gaat natuurlijk helemaal niet alleen om de Cito-toets, maar om de kinderen erachter. Hoe zitten die in elkaar, vaak blijkt een verkeerd zelfbeeld, dyslexie, faalangst oid een grote rol te spelen. Heb het slechts even bekeken, maar vond het zeker interessant. Hij neemt de jongeren serieus en wijst ze ook op hun verantwoordelijkheden.
Ik sta er ook positief tegenover. Natuurlijk is het niet goed om te impliceren dat je een ’sukkel’ bent als je op het VMBO beland. Echter, valt niet te onderkennen dat een hogere opleiding je later een grotere kans geeft op GMS (geld, macht en status).
In mijn tijd ‘92 was de CITO-toets toch echt het belangrijkste dat telde.  Het beeld over de leerling speelde maar een marginale rol. En een kind kan alsnog zelf kiezen voor het VMBO; ook al heeft hij een hoge score. Hierom vind ik dat Prem de kinderen een keuze probeert te geven die ze anders niet zouden hebben. En dáár is niks mis mee.
Maar laat het dan wel over échte problemen gaan. In de uitzending ging het o.a. over een leerling met een leerachterstand van 4 maanden (let wel, in groep 8). Dit valt onder de normaal voorkomende diversiteit in groep 8 en is als zodanig helemaal geen probleem.
Ik zou niet willen dat mijn kind op het vmbo komt te zitten in deze tijd, op het vmbo verleer je het leren en wordt je te snel klaar gestoomd voor een baan in de maatschappij. Voor Havo/vwo kinderen is meer aandacht het zijn vaak aparte dependance met kindren die veel seieuser zijn en echt bezig met leren. Als je kind echt niet goed kan leren is dat heel jammer maar als je kind maar even kan zit het echt veel beter op de havo. Met meer toekomst mogelijklheden. Dus ik zal mijn kind ook klaar stomen voor de cito want schijnbaar kijkt een school daar toch heel erg sterk naar en als je eenmaal op het vmbo zit is het echt heel moeilijk om door te stromen naar de havo vanwege het vaak niet willen leren van veel leerlingen op die school waar jou kind dan in meegezogen wordt. als ze het vmbo nou eens veel beter zouden gaan begeiden zouden we het echt niet erg vinden om onze kinderen daar naar toe te sturen maar op het moment is het echt geen pretje om je kind daarop te hebben.
Prem geeft met zijn programma aan hoe slecht ons onderwijs in Nederland is geworden. Kinderen komen van de basisschool af zonder de basisbeginselen van spelling te kennen. Het is toch schokkend om te horen van een Amsterdamse wethouder dat het basisonderwijs in zijn stad een 6- scoort.
De intentie van Prem is mooi en die schemert ook wel tussen de regels door. Zijn betrokkenheid is groot. Maar … het gaat toch niet om geld, macht en status? Het gaat niet om een hoge cito-score!
Het gaat om mogen groeien op jouw eigen wijze, jouw talenten ontwikkelen, leren leren, leren kiezen, leren bijdragen aan een samenleving, op welke wijze dan ook. Met vallen en opstaan. Dat geldt voor kinderen (leerlingen), ouders (opvoeders), leerkrachten, voor iedereen. En ook voor Prem.
Dus straks een reality-programma over hoe ouders vanuit de medezeggenschapsraad en ouderraad invloed gaan uitoefenen op wat zij belangrijk vinden in school? Over hoe ouders tot actie over gaan in plaats van achteloos en machteloos toe zien, denken dat ‘het wel goed gaat’ als het kind naar de volgende groep gaat. Ouders delegeren een opvoedingstaak naar de school. Daar ga je samen over in gesprek. Daarmee houd je contact, zodat je weet wat er gebeurt op school, in de groep, met de leerkracht, met jouw kind.
Ik kan niet het hele onderwijsveld overzien, maar er is heel wat mis. Mijn dochter kreeg van de basisschool een havo advies terwijl ze een cito score had van 549 punten. Ze is op die school stukgelopen omdat ze te slimme vragen stelde, vervolgens voor stuudje uitgemaakt werd en zich toen maar verstopt heeft. Op het atheneum is ze helemaal opgebloeid totdat haar school opging in een fusie met een leerfabriek (lyceum Schondeln, Roermond), waar het rendement van de school voorop staat en niet het om de leerlingen gaat. Iedereen die even achterblijft wordt uit de boot gekiept “ga maar naar de HAVO”. Het probleem zit niet alleen bij de basisscholen, maar ook in het vervolg. De MAVO moet terugkomen en het VMBO moet veel meer vaktechnische kennis bijbrengen (=ambachtschool) om vaklieden af te leveren die wat kunnen en trots zijn op hun vak.
@Albert, als vader van 3 kinderen – waarvan eentje dit jaar op het voortgezetonderwijs is begonnen – wil je dit niet meemaken. Met zoveel punten en dan naar de HAVO. Nederland moet meer oog hebben voor talent en niveau.
Tja, overdreven aandacht voor CITO toets is wel goed voor een programma. Als Prem nu niet al te vaak zegt dat het onderwijs slecht is, dan blijft er een vermakelijk programma over. WAT er nu precies geleerd wordt en HOE dat blijft wel duister: daar zou eigenlijk iedereen iets van kunnen leren! Hopelijk vallen de resultaten mee, anders komt Prem toch wel in een vervelende situatie.
De Cito-toets is geen examen, maar ooit bedoeld om een goed ondersteunend schooladvies aan de basisschool te geven. De basisschool volgt 8 jaar lang de totale ontwikkeling van het kind. De maatschappij inclusief de Inspectie Onderwijs, de politiek, de ouders etc. gaan allemaal met deze Cito eindtoets aan de haal. Er wordt een veel te grote waarde gehecht aan deze momentopname aan het einde van de basisschool. Door de benadering van Prem wordt nu ook de druk en de angst voor deze toets bij basisschoolkinderen ten onrechte weer vergroot. Laten al die mensen die beweren dat ze op de basisschool ‘niets meer leren’ van rekenen en spelling zelf deze toets eens maken. Dat zou nog wel eens een lelijke deuk in hun parmantig ‘betweterige’ zelfbeeld kunnen geven.
In het basisschool wordt 8 jaar lang hard gewerkt aan niet alleen de cognitieve vaardigheden, die de toets meet, maar ook aan sociale- en de emotionele ontwikkeling. Prem vergroot alleen maar de negatieve eenzijdige beeldvorming juist ten koste van de groep waar hij denkt voor op te komen.
Het is opvallend hoe weinig mensen goed LUISTEREN naar wat Prem zegt: Hij heeft geen kritiek op het VMBO op zich, hij beweert alleen mar dat 20% van onze kinderen onterecht op het VMBO terecht komt! En het gaat niet alleen over de citotoets, het gaat over het feit dat kinderen die niet in het pulletje passen, die net ff anders reageren dan de rest, vanaf GROEP 1! al ge-etiketteerd worden en ze ze laten rommelen. Let wel: geen enkele leerkracht doet dit omdat ze het zo graag verkeerd willen doen, het is geen onwil, wel onwetendheid en dan uiteindelijk ook toch bij velen wel gebrek aan wil (of onvermogen om dat te kunnen) om buiten de eigen kaders te kijken en oplossingen te vinden voor het kind ipv het af te schrijven. Ik weet van kinderen waarvan in groep 4 de ouders al verteld kregen dat hun kind niet hoger dan niveau groep 6 zou hebben bij einde basisschool! Beeldddenkers bestaan niet en worden als lastig beschouwd etc etc. Ik ken in mijn (dorpse) omgeving 8!! kinderen die aan de ritalin zijn om zich te concentreren. Hoeft alleen als ze naar school gaan ingenomen te worden, niet in vakanties of weekend! 700.000 recepten voor ritalin in en jaar uitgeschreven! We hebben Wajongers omdat ze ADHD zouden hebben, we hebben schooluitval van VMBOers die buitenproportioneel is en waarvan een groep in de criminalitiet of drugsscene terecht komt. Kost bakken met geld aan alle kanten en maakt onze jeugd kapot. Kinderen krijgen labels voor rugzakjes omdat de school dan meer geld krijgt, het doel heiligt de middelen. Maar het kind wordt er vaak niet mee geholpen, want het ZELFVERTROUWEN DAALT NAAR O! O ja, en dan nog de dropouts, die vanaf hun 16de een opleiding kunnen volgen bij Defensie en daar zelfvertrouwen denken te herwinnen waarna ze op hun 18de klaar zijn om naar een van de oorlogsgebieden te worden uitgezonden. Maar ja, dat lost wel weer het probleem van tekorten in het leger op.
En het gaat niet direct om de leerachterstand van 4 of 10 maanden. Misschien had het kind met 4 maanden achterstand, vanuit wat erin zit, wel een voorsprong moeten hebben. Onze zoon heeft inmiddels geen duidelijke leerachterstand meer maar in het NIO is zijn verbaal IQ naar 100 gegaan, van 137 ruim een jaar geleden tijdens de testen voor zijn dyslexieverklaring (en van 135 toen hij 6 was), omdat hij vanuit beelddenken dylectisch is. En dat heeft invloed op ALLE vakken. De manier waarop dyslexie geremedieerd wordt helpt bij deze kinderen niet, die is gebaseerd op een abstracte methode en niet op breinen vol plaatjes. Wij blijven zoeken naar manieren om hem te helpen dat prachtige talent te kunnen houden en zijn creativiteit te kunnen uiten en verder om te leren op een manier die voor hem helpt, die bij hem past. En vechten ervoor dat hij naar de school mag waar hij graag naartoe wil. Want als we het advies volgen, kunnen we de Jelinek wel vast gaan bellen.Â
Het is heel verdrietig te zien hoeveel prachtige kinderen kapotgemaakt worden door een systeem van procedures, gebrek aan kennis en tunnelvisie. Plasterk moet zich schamen dat ook hij niet verder wil kijken dan zijn neus lang is.
In ons leven zijn er 3 gebieden van wat we weten: 1. een klein deel is dat wat we weten dat we het weten (ik weet dat ik de tafels ken). 2. Dat wat we weten dat we het niet weten (ik weet dat ik geen chinees kan praten. 3. Grootste deel: dat wat we niet weten wat we niet weten .
Dat is buiten je eigen kaders durven gaan in de grote wereld waaar heel veel te leren valt. Zonder houvast aan je eigen ideeen maar openstaan voor wat er nog meer is. Daartoe daag ik Plasterk en alle andere “profesionals” uit: durf te gaan voor wat je nog niet weet wat je niet weet en dikwalificeer niet meteen alles met je eigen kennis van zaken. Er is meer, veeel meer. EN dan kunnen we misschien voorkomen dat onze blije, open, leergierige kleuters veranderen in boze, onzekere kinderen of erger: stille depressieve pubers die op een dag en hoge flat opzoeken WANT OOK DAT GEBEURT. Het gaat om minstens 1/5 deel van onze jeugd, is dat nog niet genoeg?
Ik vind het een geweldig programma,heerlijk hoe hij opkomt voor deze mooie kinderen.Wij hebben zelf twee kinderen met leerproblemen dus ik weet wat ouders meemaken.En hoe wanhopig je kunt worden van dit onderwijs.Onze zoon moest in groep 7(n.b met een rugzakje) maar van school vertrekken omdat hij niet leerbaar zou zijn en teveel aandacht vroeg van de leerkracht.Dit zelfde kind scoorde wel 541 met de cito en zit nu dus zonder rugzakje op het VMBO,want verlengen dáár hebben wij vriendelijk voor bedankt.Alsof een leerstoornis ineens verdwijnt……En dan hebben we nog een kind die midden groep 3 al een rekenachterstand heeft van een half!!jaar.Dan ga je dus zelf op zoek naar een oplossing en vraagt aan de school of zii een aangepast rekenprogramma hebben?Nee dus, te duur en ach voor die 3 a 4 kinderen die het nodig hebben.Nee vooral door klooien over de rug van mijn kind,is ook goed voor het zelfvertrouwen!!!Wat zullen ze zich druk maken het volgend schooljaar zijn ze toch van dit kind af.En gepassioneerde leerkrachten? Nou wij moeten de eerste leerkracht nog tegen komen die dat extra stapje wil zetten voor onze kinderen.Alles moet jezelf uitzoeken en overal moet jezelf achteraan en ook nog eens checken of ze de afspraken wel nakomen.Ja de kinderen weten in groep acht wel wanneer Napoleon is gestorven maar of je licht met ch of g schrijft dat weten een heleboel kinderen niet!Ik hoop dat er heel veel leerkrachten naar dit programma kijken en daarna in de spiegel.
Doorgaan Prem met je programma en doorgaan met aandacht voor deze materie. We gaan ervan uit dat de meeste leerkrachten het goede voor hebben met onze kids maar we leveren onze kostbare kinderen ook aan leerkrachten die niet zien hoe leerlingen werkelijk zijn dat sommige meer kunnen. De hardste schreeuwers in de klas krijgen tegenwoordig het meeste aandacht van de leerkracht. Klassikale aanpak is zo gek noch niet want dan krijgt de rustige stille maar ook slimme – of niet zo slimme leerling ook de kans zich te laten zien zodat je niet bijvoorbaat in het verkeerde vakje door de leerkracht wordt gezet. En dat gebeurt m.i. vaak. Leerkrachten hebben het
tegenwoordig niet gemakkelijk omdat zij zitten met de leerlingen die veel onrust veroorzaken in de klas omdat ouders werken en ze niet kunnen corrigeren. Betrek ouders erbij zodat ze meekunnen denken het mag niet ten koste gaan van de gehele klas.
Â
doord
Zeer onrealistische soap, volgens mij alleen gemaakt op Prem zelf  op een voetstuk te zetten. Die groep-8 leerlingen (slechts 10) zullen nog een hele dobber hebben als ze op een VMBO (Basisberoeps-/ Kaderberoepsgerichte leerweg aangenomen worden met 20 tot 30 leerlingen per groep, de meesten met een enorme leerachterstand uit zwak-sociale (vaak allochtone) milieus. U hoort mij niet zeggen, dat het huidige onderwijs (vooral in de onderste regionen) deugdelijk is, maar zoals dit programma wil suggereren:
”lost Prem het op”. Helaas is de werkelijkheid geheel anders.Â
Misschien een raadzame hint: Maak eens een programma om de ouders van die leerlingen een steun in de rug te zijn en ze op te voeden naar Nederlandse beschaafde maatstaven. Dan zullen hun kinderen volgen. Mark my words.
Met vriendelijke groet
Guus.
Eindelijk eens iemand met verstand van zaken.
Ben het volkomen met je eens.
John.
Hoeveel verstand heeft Prem van het onderwijs en van de kinderen binnen dit onderwijs? Hoe hoog wordt de cito-druk voor deze kinderen? Ze moeten immers binnen een aantal weken hun maandenlange achterstanden inhalen? Het onderwijs wordt wel heel slecht neergezet in dit programma, zowel door Prem als door een aantal ouders van deze kinderen. Was er bijvoorbeeld 30 jaar geleden RT binnen een school…nee! Wat gebeurde er 40 jaar geleden met kinderen die niet mee konden komen? Die werden achter in de klas gezet of deden een jaartje over. Tegenwoordig wordt alles uit de kast gehaald op veel scholen om kinderen met leerproblemen individueel goed te begeleiden. De verwachtingen van ouders zijn hoger dan ooit tevoren. Een kind met reken/lees/taalproblemen wordt niet meer geaccepteerd en de schuld wordt bij de school gelegd. En..wat is het aandeel van de ouders zelf? Ik zie een paar kinderen in dit programma die geen respect en aandacht tonen voor anderen, misschien was dat een belangrijker aandachtspunt geweest in de opvoeding van een aantal van deze kinderen? Er is bij een aantal kinderen meer aan de hand dan alleen een cognitieve achterstand. Van scholen wordt verwacht dat ze niet alleen op cognitief gebied kinderen goed begeleiden maar ook alle problemen binnen de opvoeding van kinderen oplossen. Hoge verwachtingen…..
Als leerkracht van groep 8 heb ik afgelopen week met de kinderen de CITO toets gedaan! We hebben er een groot feest van gemaakt. Er heerste een zeer ontspannen sfeer in mijn klas!
Op onze school (school in Twente!) wordt de CITO toets gebruikt als onafhankelijk meetinstrument. Al eind groep 7 krijgen de leerlingen een voorlopig advies bij ons op school. Voor de CITO hebben de leerlingen hun definitieve advies gekregen. Dit advies en de aanmeldingsformulieren zijn voor de CITO al in het bezit van de voortgezetonderwijsschool!
Toch kan een CITO in uitzonderingsgevallen wel enige invloed hebben op de plaatsing van de leerling! Gelukkig hebben wij als leerkracht wel de laatste stem! Het voortgezetonderwijs gaat in overleg met ons als basisschoolleerkracht! Belangrijkste vraag om te beantwoorden: Hoe kan het advies zo afwijken van de CITO score?! Wat is het beste voor het kind!? (en niet voor papa of mama!)
Een uitspraak van Prem wil ik hier nog aanhalen. Tegen Joost zegt Prem: ‘ Wat je goed doet ga ik je niet vertellen, dat vind ik vanzelfsprekend’.
Juist de kinderen die op de school van Prem komen hebben het nodig om te horen wat ze goed doen!
Prem heeft het over zelfvertrouwen! Nou Prem, dat heb je behoorlijk de kop in gedrukt met je opmerking naar Joost!
Het blijft toch een vak apart ‘leerkrachtje spelen’. Laat dat aan de deskundigen over! Die zijn er genoeg! Geef die mensen de waardering die ze verdienen ….
Als leerkracht van groep 5 wil ik ook graag hier mijn zegje even doen.
Ook op onze school wordt het advies voor het vervolgonderwijs al gegeven ruim voor de afname van de CITO toets. Er zijn gesprekken tussen de leerkrachten van de groepen 7 en 8 en zonodig ook nog met eerdere leerkrachten van het betreffende kind. Je probeert op deze manier samen het beste advies te geven voor een leerling. Leerlingen worden op veel scholen al jaren gevolgd via het Leerlingvolgsysteem en ook dit geeft een vrij goed beeld van de kwaliteiten van een kind. Ouders zijn het niet altijd eens met het advies dat gegeven wordt, ook al is al jaren duidelijk dat er leerproblemen waren. Maar willen zij dan echt dat hun zoon of dochter op de tenen moet lopen?
Ook kijkt een school natuurlijk niet alleen naar de uitslag van toetsen bij het geven van een advies. De leerhouding/concentratie/interesse van kinderen wordt hierin ook meegenomen.
De reactie van Prem op de jongen die de CITO niet mee mocht maken heeft me gestoord. “We zorgen ervoor dat je hem mag maken, we schakelen desnoods een advocaat in.” Vind het nogal kort door de bocht als er niet eerst contact op wordt genomen met een school. Een heftige reactie naar mijn mening, die denk ik tot weinig positiefs leidt. Het heeft waarschijnlijk geen open gesprek tot gevolg. Misschien heeft de betreffende school hier wel goede redenen voor?
Ik hoor hier van alles voorbij komen: ’stuudje’ voor mensen die redelijk scoren op cito, ’sukkel’ voor mensen die op het VMBO belanden.
Leerniveau op basisscholen worden ongenuanceerd afgekraakt. De ervaringen van één basisschool wordt veralgemeniseerd.
Wat zijn wij hier als volwassenen eigenlijk aan het doen? Mensen in een hokje plaatsen, zodat we dat aan onze kinderen leren? Zoals de ouden zongen piepen de jongen, gaat nog steeds op!
Als ouders, voortgezet onderwijs, medis en PREM er niet zo bovenop zouden zitten, zouden leerlingen meer ontspannen hun eigen werk kunnen doen.
Heb je bezwaar tegen het werken op ‘jouw’ basisschool: ga daar praten met leerkrachten, directeur o.i.d. Werkt dat niet ga dan naar een klachtencommissie of licht de inspectie in. Maar ga niet zomaar van leer trekken tegen een bepaald vakgebied, zoals het (basis)onderwijs is.
Het meeste op scholen wordt nog steeds bepaald door de politiek, de financiën en de inspectie.
Margriet
Het beeld dat alles om de CITO-toets draait is verkeerd. Het nederlandse onderwijs systeem is er altijd op gericht geweest om kinderen beter te laten presteren. Iemand op het VMBO kan nog altijd via de MBO, vervolgens HBO en daarna zelfs naar de universiteit. Die weg blijft altijd open. De Cito-toets is wat dat aan gaat niet alles bepalend. Ikzelf had een gemiddelde score 537, dat was niet genoeg voor een  VWO klas. Later ben ik door betere cijfers te gaan halen  toch nog in een VWO klas terecht gekomen tijdens mijn middelbareschool tijd.
Dat er in Nederland altijd nog een mogelijkheid is om verder te leren is vrij uniek in de wereld. Voor mijn gevoeld zijn we dat allemaal een beetje vergeten.
Het gaat niet alleen om de uitslag van de Citotoets,
Het gaat erom dat we met zijn allen verantwoordelijkheid nemen voor de komende generatie, beginnend bij de Basisschool, we hebben ze allemaal nodig met of zonder beperking want vanaf 2020 neemt de beroepsbevolking af. Zorg dat kinderen goed terecht komen zonder uitval en dat begint met goed les geven van leraren van goede kwaliteit met een goede persoonlijke ontwikkeling want het nivo is behalve van leerlingen ook bij leerkrachten zeer verschillend maar kinderen zijn wel afhankelijk van de kwaliteit .
Generaliseer niet en stop(allochtone)kinderen niet vooraf in een vakje maar probeer op individueel nivo met iedereen aan de slag te gaan betrek anders de ouders erbij. Ga de straat op niet alleen voor meer salaris en behoud van de lange riante vakanties maar kom op voor kleinere klassen.
Vergeleken met de zorg en vele andere beroepen zijn de omstandigheden van leerkrachten, een goed salaris en lange vakanties helemaal niet zo slecht.
Het gaat erom dat je niet onnodig naar het vmbo
moet en via omwegen je doel bereikt omdat je verkeerd advies krijgt, wordt onderschat, het hangt
inderdaad af van de kwaliteit en persoonlijkheid van degene die voor de klas staat.