Onderklasse vormt groot gevaar voor onze samenleving!

Rijk negeert bewust het gevaar!

Genoeg plannen, genoeg ambities, maar resultaat? Ho, maar. Een groep van wel zo’n 200.000 jongeren die wel onderwijs volgt maar dit doen zonder uitzicht op zinvol betaald werk.  Deze groep blijkt explosief te groeien. Staat een beetje in contrast op mijn vorige bijdrage op deze blog over de financiele bijdrage aan de excellente student. Het kabinet laat deze jongeren echt in de steek. Met name Hans de Boer (Taskforce jeugdwerkloosheid) - kent u hem nog van de spotjes over jeugdwerkloosheid, de bekende 40.000 - maakt zich grote zorgen. Hierbij ging het om jongeren te helpen aan een leerbaan. Leerbaan is een combinatie van werken en leren. Vorige jaar stopte dit project en het kabinet beloofde toen het “stokje” over te pakken. Er bestaat nog steeds een harde kern van bijna 38.000 jongeren die helemaal geen werkend bestaan opbouwen. Er gebeurt helemaal niks. Misschien een concreet puntje voor Rouvoet

 (Jeugd en Gezin). Kan ook deze minister tenminste echt concreet worden. Er ligt wat om op voor te borduren. Waarom blijft het liggen?De jongeren die vaak verspreid zitten over allerlei vormen van speciaal onderwijs, kunnen in het huidige systeem geen startkwalificatie halen. Deze kwalificatie geldt als een zogenaamd toegangsdiploma tot de arbeidsmarkt. Het lijkt me niet dat we deze ambitie moeten verlaten. Hoe krijgen we het toch voor elkaar om deze doelgroep toe te leiden naar werk en onderwijs. Het lijkt mij een goed punt om het bedrijfsleven hier een hele prominente rol in te geven. Het zijn immers de toekomstige werknemers in het bedrijfsleven. Wat je nu vaak ziet dat bij deze doelgroep de nadruk ligt op het onderwijs. Eerst leren, leren, leren, leren en dan …… naar werk. Daar zit deze doelgroep volgens mij al helemaal niet op te wachten. Begin met werk, werk, werk, werken en dan …… leren. Je zult zien dat de context van dit concept er voor gaat zorgen dat deze jongeren gaan inzien waarom leren handig is en nuttig.

Waar wel goed opgelet moet worden dat we deze doelgroep goed voorbereiden op het werk. En dan niet direct vaktechnisch, maar vooral:

• Wat betekent het om werktijden te hebben?
• Hoe maak je de juiste indruk op je werk?
• …. kleding, houding, uiterlijke verzorging, et cetera.

Het lijkt me ook goed om deze groep niet als groep aan te pakken, maar probeer het individu op het podium te krijgen. Iedere jongeren heeft talent. Op het vmbo zijn ontwikkelingen op het gebied van de zogenaamde vakcolleges. Scholen waar een geruisloze doorstroom wordt gerealiseerd tussen het vmbo en MBO niveau 2 (startkwalificatie). Een van de aanbevelingen van de taskforce Jeugdwerkloosheid.

Ontwikkelingen in de vorm van bijvoorbeeld Schiphol College (samenwerking tussen Schiphol Group en ROC van Amsterdam) zijn ook concrete vormen van samenwerking hoe je de problematiek met de risicojongeren kunt oppakken. Het gaat echt om een hechte samenwerking tussen bedrijfsleven en onderwijs. En niet alleen onderwijs en dan een hele tijd niets en dan ……….. het bedrijfsleven!

En laten we eerlijk zijn, we kunnen niet zonder deze doelgroep. We hebben ze echt nodig, toch?