In het onderwijs woedt een discussie over de productiviteit van de docent. Als je de rode draad in de discussie volgt zou je kunnen concluderen dat de prductiviteit van de docent omhoog moet. De discussie hangt natuurlijk ook nauw samen met het dreigende lerarentekort. Bij een hogere productiviteit zijn er minder docenten nodig en kunnen de kosten omlaag.
Wat is arbeidsproductiviteit?
De mening lopen uit elkaar voor wat betreft de definitie. Een docent is flink productief als hij een klas van 80 leerlingen voor zijn neus heeft. De realiteit is dat 80 leerlingen niet te managen zijn, dus gaat de kwaliteit omlaag. Dus een dilemma, want de kwaliteit moet juist omhoog!
Naast het lesgeven krijgen docenten steeds meer taken er bij, zoals zorguren, ontwikkeluren, begeleidingsuren, et cetera. Je kunt je de vraag stellen of dit wel een bijdrage levert aan de productiviteit. Tellen deze zaken ook mee bij de arbeidsproductiviteit van de docent? Als je dit zo in de “groep” gooit kan je er vergif op innemen dat een wilde staking in aantocht is.
Ondanks bovenstaande stelt het Sociaal Plan Bureau dat de arbeidsproductiviteit in het onderwijs de afgelopen 10 jaar is gedaald. Dit is mede ingegeven door de klassenverkleining in het basisonderwijs die is doorgevoerd. Wanneer de klassen kleiner worden daalt de productiviteit van de docent.
Het ligt dus voor de hand om de klassen weer te vergroten om te komen tot een hogere arbeidsproductiviteit van de docent. Dit lijkt me toch wel een valkuil. In de discussie over de arbeidsproductiviteit wordt wel eens vergeten dat er op een school ook veel medewerkers rondlopen die niet een directe bijdrage leveren aan de leerprestatie van de leerling. In de afgelopen jaren is deze groep ook steeds groter geworden. Overigens mede ingegeven door de regelgeving vanuit het ministerie. Door de vele regeltjes is de bureaucratie ook flink toegenomen.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
2 reacties op “Productiviteit in onderwijs is te laag”
Ik kom uit het onderwijs, de eerste jaren werkte ik minimaal 80 uur per week. Daarna werd het aantal uren langzaam minder en het vijfde jaar werkte ik slechts 30 uur per week en de kwaliteit was prima. Daarna moest alles anders, nieuwe lesplannen, ik zat toen op 60 uur per week en de kwaliteit was minder. Ieder jaar gaf ik ook ander lessen, dat kost veel tijd. Een docent presteert optimaal als de te geven lessen slechts beperkt veranderen, daarmee bedoel ik niet de veranderingen omdat het een en ander in de praktijk ook verandert. Daarnaast zijn de bijkomende zinloze taken ook fors toegenomen en ook het aantal managers, die overigens ook mogen genieten van een behoorlijk toegenomen salaris. In tegenstelling tot het salaris van de docenten, de nieuwe docenten krijgen een salarisschaal minder. En oudere docenten krijgen gewoon geen baan meer, die zijn te duur. Ik ben vier jaar geleden gestopt met het onderwijs, na ruim 16 jaar onderwijs. Een deel van de opleiding moest toen naar een andere partij en inmiddels wordt de opleiding civiele techniek niet meer gegeven. Deze opleiding is te duur. Het gaat er natuurlijk niet meer om waar vraag naar is in de praktijk maar voor welke opleiding de meeste belangstelling is en wat de kosten zijn voor een dergelijke opleiding. Rendement is niet meer hetgeen de studenten opleveren in de praktijk maar het aantal diploma’s wat verstrekt wordt. Dus daar wordt op gestuurd. Den Haag ik wil u feliciteren met het behaalde resultaat, leg de verantwoording maar bij de managers, die weten precies hoe hun zakken het best gevuld kunnen worden.
Ik zou zo graag een landelijk World Cafe organiseren, gevuld met docenten vanuit alle hoeken van onderwijsland, rond de vraag: wat van je dagelijks werk is niet nodig om de meest succesvolle opbrengst van je werk voor de leerling (en de maatschappij!) te realiseren.
En wat draagt het meest bij aan die succesvolle realisering?
Het zou goed kunnen zijn dat we niet eens hoeven beginnen met het beeld van wat ‘meest succesvol’ is, maar voor herkenning en gemeenschappelijkheid is dat wel gewenst.
Margreeth
Â