“Vetzucht van kind lijkt op mishandeling”

Al eerder op deze blog heb ik een bijdrage geplaatst over het causale verband tussen obesitas en de leerprestaties. Vetzucht blijkt in de praktijk toch echt wel een obstakel te zijn voor goede leerprestaties. Toch werd er vandaag in de media weer flink wat aandacht besteed aan dit onderwerp. Het gaat namelijk steeds slechter met de gewichtstoename van onze medelanders.

Als ouders hun kinderen te veel laten eten en te weinig laten bewegen, kan er sprake zijn van mishandeling. Dit stelt tenminste Paul Rosenmoller. Hij strijdt met nog vele anderen tegen overgewicht. Paul is voorzitter van het Convenant Overgewicht.

Ouders die hun kinderen te veel laten eten en te weinig laten bewegen – er is dus geen balans tussen eten en energieverbruik – nemen hun verantwoordelijkheid niet. Op het moment dat de ouders het echt laten lopen doen ze volgens Paul Rosenmoller hun kinderen echt iets aan, wat lijkt op “mishandeling”.

Met deze stelligname wil men de discussie wat radicaler gaan voeren, aangezien de huidge wijze van communicatie niet leidt tot een verbetering. Er zijn zelfs meer mensen met overgewicht dan een aantal jaar geleden. Het blijft misschien wel raar dat kinderen met extreme ondervoeding uit huis worden geplaatst, terwijl dit niet met extreem dikke kinderen plaatsvindt. Dit moet misschien wel anders!

Enkele cijfers

Van elke zes meisjes in Nederland heeft zeker een last van overgewicht. Dit is 17,5%! Van de jongens is een op de zeven te zwaar. Dit is ook nog altijd een percentage van 14,5%!

Ook van de baby’s en peuters is 14,5% te zwaar. Dit was 10 jaar geleden nog een op de tien.

In het Nederlandse onderwijs is het volgens Paul Rosenmoller dramatisch gesteld met bewegen en sporten. Volgens kinderen moeten de kinderen toch minstens een uur per dag bewegen. De gevolgens voor kinderen zijn desastreus. Veel te veel kinderen van 8 jaar brengen een bezoek aan de huisarts, ze hebben meer last van infecties als oorontstekeningen en gebruiken meer antibiotica en krijgen ze meer en meer ouderdomsdiabetes.

Wanneer gaan we er nu echt iets aan doen?