Afspraak is afspraak, toch…..?
Wat te doen als ouders als je zoon of dochter zich niet aan de afspraken houdt. Er zijn genoeg ouders die iets zeggen of roepen langs de lijn van het zogenaamde “behang plakken”. Toch blijkt de praktijk vaak anders te zijn. 
Wordt de jeugd hierdoor verpest of….?
Pubers hoeven niet bang te zijn dat hun ouders hen straffen als ze zich niet aan afspraken houden. Uit onderzoek blijkt dat de  meeste ouders de voorkeur geeft aan een goed gesprek. Van slechts 14 procent van de ouders mogen vervelende pubers een tijdje niet internetten of moeten ze binnen blijven.
Dat blijkt uit een onderzoek dat minister André Rouvoet voor Jeugd en
Gezin naar buiten heeft gebracht.
Opvoeding
Een op de vijf ouders heeft het lastig met de opvoeding, een derde
ervaart het juist als gemakkelijk. Wel vindt ruim de helft het vaak
lastig om grenzen te stellen en deze dan ook te handhaven.
Dan gaat het vooral om zaken waar sommige ouders wat minder in thuis
zijn als gaming en internet, maar ook om zaken als huiswerk maken en
opruimen van de kamer.
De onderzoekers ondervroegen ongeveer duizend ouders van pubers over het stellen van grenzen.
Het is toch wel redelijk verontrustend dat circa 20% van de ouders het moeilijk hebben met de opvoeding. Dit komt ook terug in het onderwijs. De docent als (tweede) opvoeder. Volgens mij blijkt ook uit dit onderzoek dat de balans ook wat meer thuis gezocht moet worden.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
3 reacties op “We zijn veel te lief voor onze eigen pubers!”
Slechts 14% van de ouders durft te straffen! Vandaar dan men zo asociaal is geworden…
Slechte en/of matige communicatie met de  pubers door de ouders / opvoeders is er vaak debet aan dat deze pubers zich niet begrepen voelen.
Onbewust copyeren deze pubers het slechte voorbeeld.
Door niet alleen veelvuldig aandacht te schenken maar ook een luisterend oor te zijn voor de hedendaagse jeugd zal er beduidend minder frustratie ontstaan.
Communicatie vormt in mijn trainingen dan ook een sleutelrol.Â
Wij doen niet anders dan onze dochter van 17 begrijpen en steunen, haar de goede richting in sturen, tonen dat we van haar houden, dat ze hier een warm nest heeft! Hulp van buitenaf zoeken, enz.. En toch zijn we ze kwijt! Het ligt zeker niet altijd aan de ouders, maar zeker ook aan invloeden van buiten af. Kinderen worden het grootste gedeelte opgevoed door in de eerste plaats vrienden, en in de 2de plaats, de school. Als ouders op de derde plaats komen, wordt het heel moeilijk!! En deze generatie pubers, zijn heel anders als de vorige, en de volgende zal ook weer anders zijn! Als de puber een vriendenkring heeft met een positieve of negatieve invloed, zal zich dat ook uiten in het gedrag van de puber, en vrienden zijn ‘heilig’. We hebben alles geprobeerd, zoals een goede ouder dat hoort te doen, maar als het niet doordringt tot de jongere wordt het heel moeilijk! Als kinderen het voorbeeld copiëren van hun ouders, en de ene bv copieert de basiswaarden, zoals respect en eerlijkheid, waarom doet de andere dat dan niet? Waarom past het ene kind zich wel gemakkelijk aan het gezin, en de andere niet, terwijl ze dezelfde voorbeelden krijgen? Als men zegt, dat het probleem bij de ouders ligt, is men wel verkeert bezig!! In sommige gevallen zal dat ook zo zijn, maar denk ook aan de gevallen, waar dat het NIET zo is!!