We zitten in een kenniscrisis en wij gaan staken?

Wat is nu het verhaal achter de staking van docenten?

Morgen staken er ongeveer 20.000 docenten, veel scholen liggen plat. Waar staken de docenten nu eigenlijk voor?

De aanleiding zit in de maatregel die het ministerie van OC&W neemt om te komen tot meer onderwijstijd voor leerlingen. Docenten zijn woedend. Op straat hoor ik gemengde geluiden. “Hebben ze het weer over de vakantie”, tot “Ze hebben gelijk, want die ophokuren die kunnen echt niet”

Je kan dit vraagstuk ook terugbrengen naar 12 minuten per dag, want daar

Zelf denk ik wel eens wat een aantal op de loer liggende nieuwe mogendheden hier nu van vinden, te denken valt aan China, Brazilie of India. In een tijd van kenniscrisis is het eigenlijk niet van de tijd om een staking aan te grijpen, terwijl er een gemeenschappelijk doel is gesteld om te komen tot verbetering van de onderwijsprestaties.  We worden zo onder de voet gelopen door grote mogendheden die als een kennisvloed over ons heen denderen. En dan hebben wij het over 12 minuten. Uiteraard zijn er natuurlijk vele dimensies waarlangs je dit kunt benaderen. Het gaat natuurlijk helemaal niet over de kwantiteit, maar over de kwaliteit van het onderwijs. Stakende docenten zullen dit morgen natuurlijk luidkeels laten horen.

Zit het anders?

Volgens mij zit er meer achter. Is het niet zo dat er veel frustratie aanwezig is, omdat veel docenten niet meer het gevoel hebben dat ze aan het stuur zitten? Zelf denk ik dat we in Nederland goed moeten na te denken over het terugbrengen van de verantwoordelijk van de docent voor de klas. Het effect van een docent op een student wordt voor het grootste gedeelte bepaald door interactie in de klas. Dan gaat het toch niet meer om 12 minuten per dag? 

Ik zou staken voor het terugkrijgen van verantwoordelijkheid!