WEG MET DE PLANNEN!

Al die plannen zijn de dood in de pot!

Deze week weer een paar staaltjes gezien van hoe het volgens mij niet moet. In tijden van crisis zie je angstreductie bestreden worden door het vragen naar plannen. In tijden waar even niet meer alles kan, wordt de vraag naar concrete plannen liefst nog wat opgevoerd.

Als je kijkt naar het onderwijs dan probeert deze sector vaak voor de komende jaren iets “neer te leggen”. Dit terwijl juist het onderwijs te maken heeft met de grillen van de maatschappij. Ook met betrekking tot de financien is het onderwijs erg afhankelijk van de overheid. Waar worden dit jaar de aardgasbaten – als deze er weer zijn – voor gebruikt. Het is daarom in deze sector erg moeilijk om concrete plannen te maken voor de langere termijn.

Nu worden de financien vaak in verband gebracht met het wel of niet kunnen realiseren van plannen of het doen aan innovatie. Volgens speelt er wel meer mee dan alleen financieen. Hoe kan je bijvoorbeeld toch een plan uitvoeren door wat creatiever te zijn dan je hand op te houden. Ik hoorde deze week – mij te veel – mensen roepen dat er niets meer kan, omdat er geen geld meer is. Volgens mij zit de echte innovatie in je hoofd. Kan je vrij denken, ben je in staat je creativiteit te benutten of zelf te vergroten.

Volgens mij moeten organisaties veel meer nadenken hoe ze een creatief klimaat kunnen scheppen, om zodoende maximaal te profiteren van de kennis en kunde in de eigen organisatie. Volgens mij krijg je zo veel meer dynamiek, dan alle creativiteit de grond in te boren door constant te vragen naar plannen. Het nadeel van een plan is ook nog eens dat iedereen er wel wat van vindt. Je komt dan van zelf van versie01 t/m versie…… Voor dat je het weet is je goede idee er niet meer.

Het nadeel van deze plannen is ook nog eens dat de kosten gaan stijgen. Iemand moet toch immers de plannen schrijven en de kans dat ze uitgevoerd worden wordt steeds minder groot.

Ik stel voor dat we meer gaan doen en minder gaan plannen!