Het ontwerpen van beroepsopleidingen sturen door geld
Iedereen heeft in zijn onmiddellijke omgeving tegenwoordig wel een scholier of student, die als onderdeel van de opleiding die hij/ zij volgt een stage in het bedrijfsleven volgt. Op zijn minst kent u de verhalen van het neefje – die inmiddels een hele neef is geworden – en stage moet lopen. Keihard-werken is het en iedereen in het bedrijf roept, dat dát nou juist “zo leerzaam is” voor hem. Maar het neefje denkt: “Ammehoelah! Ik wordt gewoon misbruikt als goedkope arbeidskracht”.
In het rapport ‘Beroepspraktijkvorming in het MBO’ van de Algemene Rekenkamer werden deze week stages aan een nader onderzoek onderworpen. De MBO-raad kwam met de publicatie van de notitie “Zinvolle stages” als vervolg op “10 punten voor goed MBO”. Het JOB (Jongeren Organisatie Beroepsonderwijs), de staatsecretaris van Onderwijs Sharon Dijksma en de Kenniscentra reageren met instemming. Kortom heel Nederland is overtuigd van de noodzaak om stages te verbeteren. De roep om meer begeleiding is één van de hoofdpunten uit alle notities.
Het onderwijsveld is “om” en ontwerpt opleidingen, waarin de stage een centrale plaats inneemt. En gelukkig ondervindt het onderwijs daarbij alle medewerking van de bedrijven. Nog wel. Zolang het projectmatig en in pilots wordt uitgewerkt zijn de maatschappelijk betrokken partners de voorlopers. Met name ook bij het bedrijfsleven. Maar wanneer de huidige innovatieve denkbeelden over opleiden brede navolging zullen vinden, zijn andere argumenten dan maatschappelijke betrokkenheid doorslaggevend. Voor de volgers is economisch resultaat dan in ene weer leidend.
In alle rapporten over stages worden goede dingen gezegd over verbetering. Maar “geld” is nog steeds een sturende factor in onze maatschappij. Meer aandacht voor de financiering is noodzakelijk voor de verbetering van stages. Let wel: ik zeg niet méér geld, maar geld anders besteden. Het zou wenselijk zijn om geld-voor-onderwijs te besteden op de plek waar-het-onderwijs-plaatsvindt: op de school én in het bedrijfsleven. Weg met de stagevergoeding voor de leerling. Dat plaatst hem/ haar in een afhankelijke positie.
Betaal het bedrijfsleven voor de begeleiding van stagiaires. Dan kunnen er ook eisen gesteld worden aan die begeleiding. Betaal scholen voor het opleiden van de praktijkcoaches in het bedrijfsleven. Daarmee is ook de samenwerking tussen bedrijf en school geworteld. Laat het bedrijf en de school samen stage-doelen opstellen. Dan zal blijken: opleiden in de praktijk…. werkt! Ons neefje neemt een baantje erbij (misschien wel bij het zelfde bedrijf) en kan zijn stage gebruiken om te leren.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
4 reacties op ““Goedkope handjes””
volgens mij moet je verder kunnen gaan. Laat de leerling - onder begeleiding van de school – zelf beslissen waar hij of zij onderwijs wil volgen. Op basis van deze keuze kan de leerling ook "zijn" geld inzetten. Dan is de leerling leidend, eigen verantwoordelijkheid!
Natuurlijk heb je daarin gelijk: de ideale situatie! Maar in antwoord op de rapporten, die de afgelopen week het licht zagen zijn de voorstellen zoals ik die had geformuleerd op korte termijn haalbaar. Jouw ideale situatie zou daarnaast ons doel moeten zijn. Eens!
Ook voor het bedrijfsleven is het van belang om zinvolle stages te organiseren. Het is namelijk een zeer goede manier om leerlingen goed voor te bereiden op hun toekomst als medewerker in het bedrijfsleven. Daarnaast biedt het de mogelijkheid om goede toekomstige medewerkers aan je organisatie te binden. Maar een goede begeleiding van de praktijkbegeleider is onontbeerlijk. Je dient een leerling namelijk op allerlei gebieden te begeleiden zowel sociaal als inhoudelijk.
Beste Annemieke,
Je snijdt een belangrijk punt aan. De ultieme drijfveer voor het bedrijfsleven is op dit moment tweeërlei: Enerzijds is stagebieden voor bedrijven de ultieme mogelijkheid om te werken aan (eigen) goed geschoold personeel; anderzijds zien veel bedrijven het als een vorm van maatschappelijk ondernemen om jongeren de gelegenheid te bieden binnen het bedrijf te helpen bij hun ontwikkeling. Maar ook het bedrijfsleven kan niet opgezadeld worden met een probleem, waarin ze geen deskundigheid hebben: sociale begeleiding kan niet uitgroeien tot een vorm van maatschappelijk werk.