Als kinderen niet al jong de kans krijgen om gesprekken op niveau te voeren, met moeilijk woorden en relatieve lange zinnen lopen ze al in het begin een taalachterstand op.
Het is tegenwoordig niet niks wat we allemaal verwachten van onze 12-jarigen. Nog los van de straattaal die ze zich eigen moeten maken. Kinderen moeten tegenwoordig op de basisschool al effectief
Verder wordt van kinderen verwacht dat ze ook nog eens zinvolle vragen kunnen stellen om informatie te verzamelen, om vervolgens deze informatie zinvol toe te passen. Uitleggen in eigen woorden wordt tussendoor ook nog eens verwacht, in de vorm van een verslag, werkstuk, spreekbeurt, gedichten, et et cetera. Ga er maar eens aan staan.
Geen wonder dat er zoveel rapporten verschijnen waarin wordt aangegeven dat het zo slecht gesteld is met onze taal. Het gevolg hiervan is dat er allerlei initiatieven in de wereld worden geslingerd die er toe leiden dat de Nederlandse taal weer terug is! Ook op de lessentabel bij diverse onderwijsvormen. Meestal krijgt de school de schuld van deze situatie. Ze leren het niet meer op een basisschool, op het voortgezet onderwijs, op het mbo, op het hbo, …..
De basis zit hem niet in het onderwijs, maar in de wijze waarop thuis wordt omgegaan met de Nederlandse taal. Uit onderzoek blijkt dat hoogopgeleide ouders vaker langere zinnen gebruiken met daarin moeilijker woorden dan laagschoolde ouders.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
5 reacties op “Het zit hem in het niveau van de ouders!”
“Als kinderen niet al jong de kans krijgen om gesprekken op niveau te voeren, met moeilijk woorden en relatieve lange zinnen lopen ze al in het begin een taalachterstand op.”
sorry.. ik neem de rest van de tekst niet meer serieus.
Je schetst dat problemen in de taalontwikkeling thuis aangepakt kunnen worden en dat ben ik met je eens. In de opvoeding liggen heel veel kansen die we ontdekken. Ongekende voordelen, boven traditionele verwachtingen zoals “je luistert als kind vooral.”
Wij adviseren ouders om de kansen, op een goede taalontwikkeling, te vergroten door een verschuiving van prioriteiten. Bijvoorbeeld. Als je wilt dat je kind onvoorwaardelijk naar je luistert, kun je dat afdwingen. “Je doet wat ik zeg.” Dat kan. Een doel van veel ouders.
Maar is gehoorzaamheid vragen van je kind (altijd en overal) niet een gemiste kans voor o.a. de taalontwikkeling? Want hoeveel taal is er nodig om onderhandelingen te voeren? Het biedt je kind alle kans om creativiteit, emotioneel inzicht, en taal in te zetten om voor zichzelf op te komen. Natuurlijk lastiger dan het gehoorzaamheidsplan, maar waarvan zou het kind intelligenter worden?Â
Ruzie maken is dat niet ook zo’n gemiste kans voor de taalontwikkeling? ‘Ruzie maken” , hoor je vaak; “dan leren ze toch juist voor zichzelf opkomen?” Voor ons is ruzie vooral een gebrek aan communicatiepotentie. Slaan, schreeuwen, lelijk dingen zeggen etc. is niet voor jezelf opkomen dat is machteloosheid, niet weten hoe je de ander kunt overtuigen. Wij leren ouders dat als kinderen zich kunnen inleven in de andere partij; “wat wil hij, wat wil ik, waar zit het probleem?” Dat is denken in taal. Dat is ook opkomen voor jezelf terwijl je rekening houdt met de ander.Â
“Hoe kunnen we zorgen dat jullie alle twee weer tevreden zijn?” Deze vragen kun je een peuter van 3 jaar al heel goed voorleggen. Het maakt jezelf ook weer scherp om iets te verzinnen. Dat is heel leuk. Pas als je elkaar begrijpt los je problemen creatief op. En ze kunnen het echt al, iedereen blijft er gelukkig onder, Het inlevend vermogen wordt getraind, het onder.woorden brengen van je gevoelens, etc. is volop in ontwikkeling.Â
Taalontwikkeling is een kind ruimte geven om zich te uiten, ook als we het er niet mee eens zijn, je verplaatsen in elkaar geeft zoveel inzicht, en schept een band. En deze kinderen liggen op school ver, heel ver voor op taalgebied.
Nog een bonus, doordat ze zich hebben mogen (leren) uiten, is er geen generatiekloof, geen puberteitsconflicten, maar wel een (wat lastige) eigen wil, een drang tot leren en een vertrouwen in zichzelf waarmee ze de hele wereld aan kunnen.
Opvoeden is inderdaad kansen pakken. Als ouder kun je heel veel kansen bieden, dat is mooi. Taalontwikkeling begint gelukkig thuis. Mocht u hierover vragen hebben? Op zaterdagochtenden van 9.00 uur tot 11.00 uur is ons gratis telefonisch spreekuur zie website http://www.brugland.nl Bedankt voor het lezen.
Mijn drie kinderen zijn het levende bewijs van het gelijk van de auteur. In groep 1 en 2 vielen ze al op door hun grote woordenschat. Nog steeds hebben ze een voorsprong op hun klasgenoten. Ik heb altijd met ze gesproken of ze volwassen waren. Geen Jip en Janneke taal. Ooit heb ik geërgerd gereageerd op een grootouder die mijn oudste wilde leren wat een klok was. Kijk dat is een tiktak! Behandel je (klein)kinderen zoals je zelf behandeld wilt worden.
geef een kind zelf de kans om zich te ontwikkelen op zijn of haar eigen niveau! wat heb je aan hoogopgeleide ouders als je kind de toegesproken taal niet begrijpt?? een kind geeft zelf aan hoever het is met taalbegrippen, en heeft een genoeg tijd (basisonderwijs/voortgezet onderwijs) om zichzelf te ontwikkelen tot het niveau wat bij het kind past. Ik geloof niet dat “moeilijke woorden en lange zinnen” echt bijdragen!
Als je een artikel schrijft over het niveau van het mondelinge taalgebruik bij kinderen die naar de middelbare school gaan, terwijl je zelf de schriftelijke taal tenauwernood weet te beheersen, dan sluit ik me aan bij de eerste reactie. Hoe goedbedoeld het artikel verder ook mag zijn, je schiet dan echt je doel voorbij.