Ja maar….
Hoe vaak hoor je wel niet dat iets niet kan. Ik krijg zo langzamerhand het idee dat de woorden “ja maar” zijn verheven tot stopwoorden voor een hele grote groep mensen. Ja maar, dat kan toch echt niet, of…. ja maar…
Het zou toch mooi zijn als we dit denken zouden kunnen omdenken. Eigenlijk het omkeren van het vastdenken naar het omdenken. Overigens heeft Berthold Gunster hier een heel aardig boekje over geschreven.
Zijn problemen uitdagingen? Ik dacht het van niet. Er zijn nu eenmaal problemen die echt heel irritant zijn. Zo verliezen veel mannen bij het ouder worden hun haren. Veel mannen vinden dit echt heel vervelend. Pech en ongeluk bestaan nu eenmaal. Daar is niet iets aan te doen. Ze maken onderdeel uit van ons leven. Soms moet je er maar het beste van maken. Maak van de nood een deugd zou ik zeggen. Het is de kunst om alles waar je last van hebt zo om te buigen (om te denken) dat het een voordeel wordt. Eigenlijk is de essentie van het omdenken dus erg simpel. Kind kan de was doen. Verander een ja-maar in een ja en je bent er. Wat zou het leven een stuk makkelijker worden.
Als we nou eens alle ja-maar mensen leren om te denken dan zijn veel problemen opeens een groot voordeel. Het glas is dus niet meer half leeg, maar half vol. En zo heb je geen last van de wind, maar juist een voordeel van de wind. Je krijgt namelijk energie.
Volgens mij zijn er nog wel wat problemen waar we wat mee kunnen.



