Kiezen met je hoofd en je hart – 4 -

Intermezzo: Yucel

Over kiezen met je hoofd én met je hart. De keuze voor een beroep of studie wordt dikwijls gemaakt op grond van gevoel, dat je hebt bij een beroep. Dit leidt soms tot teleurstelling omdat achteraf aan het licht komt welke facetten van je keuze minder rooskleurig blijken te zijn, dan je in eerste instantie had gevoeld. Je kunt ook een keuze maken louter op grond van rationele argumenten (bijvoorbeeld omdat je denkt, dat je bij dit beroep veel status verdient). Achteraf blijkt, dat je misschien wel status verwerft, maar dat dat niet opweegt tegen je eigen voorkeuren. Een keuze maken heeft ook een persoonsgebonden dimensie: maak je de keuze van uit een gevoel van veiligheid; hoe goed ken je jezelf (stel je voor je zelf realistische doelen)

Schiphol College probeert begeleiding te bieden op alle drie aspecten van beroepskeuzes. Een interessant traject, waarbij wij soms voor aangename verrassingen worden gesteld. Daarom willen we je kennis laten maken met Yucel.

Yucel. Een Turks meisje van 17 jaar, vrolijke meid, die vanaf het eerste moment ons hart heeft gestolen. Zij doet aan alle onderdelen geïnteresseerd mee. Is op alle afspraken stipt op tijd. Heeft VMBO examen gedaan, maar ook meerdere malen uitgesproken, dat ze ongetwijfeld niet zal zijn geslaagd. De docenten hebben ook niet zo’n positief beeld van haar, “want ik heb wel heel veel gespijbeld”. Vrijdag kreeg ze te horen, dat ze was geslaagd.

Natuurlijk was ze blij. Maar ze was die blijdschap snel de baas. Ze wilde wel weten tot hoe-laat het programma vandaag duurde. Het bleek, dat ze om 4 uur op haar werk wilde zijn. De aap kwam uit de mouw: haar verzuim in het afgelopen jaar was veroorzaakt door haar plichtsbesef. Haar werk. Wat deed ze dan voor werk?. Ze werkte in de schoonmaak bij een groot schoonmaakbedrijf. Wat deed ze daar dan, dat ze zo’n hoog verantwoordelijkheidsgevoel had? Ze was “voorvrouw”: leidinggevende van 14 vaste krachten van het schoonmaak bedrijf en verantwoordelijk voor het schoonhouden van een aantal gemeentekantoren in de stad. En bij tijd en wijle was ze genoodzaakt door uitbreiding van het werk uitzendkrachten in dienst te nemen. Vanmiddag kwam er een nieuwe werknemer, die zij moest introduceren bij collega’s en uitleg moest geven over het uit te voeren werk. Dat moest goed gebeuren, want er was regelmatig controle op de uitgevoerde schoonmaakwerkzaamheden. 17 jaar! Tijdens haar opleiding VMBO….

Gert Jan vroeg nog even verder. Wat gebeurde er als er klachten kwamen?. En vol enthousiasme vertelde ze, dat dát niet door de beugel kon, en dat ze de schoonmakers/sters daar dan persoonlijk op aansprak. Want leidinggeven is niet alleen maar een beetje opdrachten uitdelen.

Bij aanvang van ons traject had ze al aangegeven dolgraag verder te willen in beveiliging omdat ze die wereld spannend vond en het contact met mensen een belangrijk aspect vond van dit beroep. Maar ze twijfelde toch sterk of zij niet verder moest gaan in de richting van de ingeslagen (schoonmaak)weg. Vanuit haar situatie kon ik mij ook haar twijfel wel voorstellen: ze had een goede baan, met redelijk perspectief op een loopbaan. Maar nu kwam het er op aan of ze daarvoor koos op grond van goede argumenten of haar hart zou volgen en een vervolgopleiding zou gaan doen in de richting waar haar hart lag: de beveiliging. Over een week laten we jullie weten of haar hart én hoofd samen tot een conclusie zijn gekomen.