Een onderzoek van de SP laat zien dat 80% van de ondervraagde docenten in het voortgezet onderwijs niet wil dat de zomervakantie wordt ingekort om de werkdruk te verlagen. Is deze uitkomst verbazingwekkend?
Don't touch my holidays
Nee, natuurlijk niet. Het is het heilige huisje van het onderwijs. “…als je aan de vakanties komt wil helemaal niemand meer in het onderwijs werken…….vakanties compenseren tenminste nog een beetje de slechte beloning van docenten………..de werkdruk komt helemaal niet door de vakanties, maar door alle vernieuwingen…..” Ik kan nog wel een tijdje doorgaan met alle opmerkingen die in een gemiddelde docentenruimte wordt gemaakt, wanneer dit onderwerp te sprake komt. Niet alleen nu, maar ook al 20 jaar geleden.
De discussie over werkdruk en vakantie is dus al oud. Ik meen dat het ongeveer een jaar geleden was dat Frank Kalshoven in de Volkskrant een uitermate interessant artikel schreef over de vreemde wijze waarop onderwijs met het begrip (werk)tijd omgaat. Overigens werd het artikel destijds letterlijk uit de docentenkamer geweerd !
Bottom line is het niet zo ingewikkeld. Voor docenten werkzaam in het voortgezet onderwijs geldt dat zij bij een fulltime baan 1659 klokuren op jaarbasis werk moeten verzetten. Bij een 36 urige werkweek betekent dit 46 weken werken. In totaal 6 weken vakantie. Niks mis mee natuurlijk. De werkelijkheid is echter dat veel schoolorganisaties uitgaan van een planning van ongeveer 40 weken. Voor medewerkers (docenten) dus een situatie om hun normjaartaak van 1659 uur te moeten uitvoeren in deze jaarplanning. Een gemiddelde werkweek derhalve van 42 uur. Niemand die naar de schoolleiding toegaat en zegt “ik wil graag een 36 urige werkweek en dan langer doorwerken” of “ik wil graag zelf kunnen kiezen binnen alle redelijkheid hoe ik als professional mijn baan het beste kan uitvoeren; in 40 weken of anders”
Door het hele jaar wordt in de betreffende weken veel overleg gevoerd, zijn de 1e en laatste week vaak weken die een zekere inefficientie vertonen. Kortom, het genormeerde werk moet in steeds beperktere tijd worden uitgevoerd. Werkdruk, overbelasting liggen dus op de loer. Er wordt dan ook vaak van vakantie naar vakantie gewerkt en geleefd. Op de maandagochtend na een van de nog altijd talrijke vakantie / verlofweken (gemiddeld zo’n 11 weken) is de verzuchting “nog 7 weken en dan hebben we gelukkig alweer vakantie…” regelmatig te horen.
Was het onderwijs een vliegtuig dan werd boven Parijs (meivakantie) al door de piloot omgeroepen dat de landing richting Marseille (zomervakantie) was ingezet.
Eigenlijk is het verbazingwekkend dat 80% van de docenten in het voortgezet onderwijs (allemaal hoog opgeleiden) zo’n moeite hebben om dit “heilige huisje” los te laten. Of verbazen wij ons hier niet meer over?
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
10 reacties op “Kom niet aan onze vakanties”
Zelf werk ik in het HBO – 5 weken zomervakantie, 1 week in de herfst, 2 weken met kerst, een paar dagen met Carnaval, Pasen en Pinksteren. Zeg maar 40 verlofdagen per jaar.
Inderdaad 40 lesweken per jaar verdeeld over 4 perioden. Met een belasting per periode van 119%, 97%, 119% en 121%.
Mijn werk week ligt voor de helft vast in de uren die ik ingeroosterd word voor lessen, zelf plannen is maar beperkt mogelijk.
Ik heb een aardig salaris, maar geen overwerkvergoeding. Ik heb veel vakantie – maar alleen in de drukke en dure periodes.
Ik krijg een reiskostenvergoeding van 19 cent per km, als ik aantoonbaar niet met het openbaar vervoer kan reizen. En dat is al een jaar of tien niet veranderd.
Ik betaal per werkdag 1,15 parkeergeld om te mogen werken.
Er is regelmatig stress en we vergaderen veel – in werktijd. En we moeten met het werkveld overleggen en samenwerken, ook toegepast onderzoek doen. We moeten aan rendementen denken – de maatschappij wil immers veel hoog opgeleiden en liefst in vier jaar afgestudeerd . De studie moet leuker, interessanter, innovatiever.
Iedereen in het onderwijs kan deze lijst waarschijnlijk moeiteloos uitbreiden.Â
En weet u: ik zou nergens anders willen werken. Het onderwijs, werken met jonge mensen, is heerlijk.
Je kunt jezelf helemaal kwijt in deze baan – zalig. Je weten, je ervaring, je inzichten, je enthousiasme over een vak overdragen aan anderen – heerlijk!
Ik zou – misschien met al die andere bevlogen onderwijsmensen – willen zeggen: stop toch eens met dat gezeur. Het gaat nooit echt over onderwijs – goed onderwijs. En daar wil ik graag met iedereen over van gedachten wisselen.
- Deze reactie is puur persoonlijk en volledig voor mijn verantwoording -
dat heb ik al veel vaker gelezen ! maar je gaat er echt niet dood van hoor, je wil er gewoon niet aan dat we met z’n allen ons rondwentelen in een niet op te hoesten welvaartsstaat.
je bent in het gezelschap van miljoenen andere nederlanders die hun welzijn afmeten aan de hoeveelheid vakanties, leeftijd van de auto’s die voor de deur staan, en dat soort uiterijk vertoon die jezelf het idee geven dat je meetelt.
of zit ik er erg ver naast?
Beste Henk,
Juist vanwege de stress, de piekbelastingen in onderwijs, de geringe mate van flexibiliteit van onderwijsorganisaties is het juist des te vreemder dat er in zo’n fantastische werkkring (het werken met jongeren) zo krampachtig wordt vastgehouden aan dit heilige huisje. Â
In de CAO BVE is in de afgelopen CAO het ‘harmonie model’ naar voren gekomen, oftewel in samenspraak wie wanneer aanwezig is. Hoezo alleen op vakantie in de dure periode?
Onderwijs mensen zijn werkzaam in een niet gemakkelijke omgeving, dat klopt. Maar ze zijn ook verwend! De meeste onder ons hebben niet in de gaten hoe goed we heb hebben (6 weken vakantie in de zomer!). Ik heb ook jaren voor en nabereiding in die uren gedaan die vakantie heten, maar ja, als ik gewoon had gewerkt gedurende de week (zoals ik nu doe) maakte ik netjes mijn uren, heb ik mijn werk af en ‘no worries’ of piekbelastingen meer!!
Weg met heilige huisjes en manage de school als een bedrijf! wellicht dat de productiviteit dan omhoog gaat en het klaagniveau omlaag.
Nog meer taken!
Beste John,
Indien een baan in het onderwijs te vergelijken is met een job in het bedrijfsleven, dan klopt je verhaal helemaal. Ik werk nu bijna 24 jaar in het onderwijs en heb er geen vrije dagen bijgekregen, wel veel meer taken naast het lesgeven. Wat zal er gebeuren met een week minder vakantie? Juist ja, nog meer taken! Het management, dat vaak zelf nooit voor een groep heeft gestaan en vaak feitelijk niet weet waar men het over heeft, zal daar namelijk wel voor zorgen.
Waar lever je kwaliteit in onderwijs? in je contacturen. Laat men nu eindelijk eens wijs worden en zorgen dat de docent daar weer alle aandacht op kan richten en gun een ander alsjeblieft ook de plezierige kanten van zijn vak.
Gert Nooteboom
Beste Gert,
Vanzelfsprekend dat een docent zijn/haar aandacht moet kunnen richten op de essentie van het fantastische werk dat onderwijs heet. Daarover geen enkel misverstand. Of kwaliteit daarbij alleen gerelateerd is  aan contacttijd is een andere discussie. Waar het hier om gaat is de in het onderwijs ervaren werkdruk die mede het gevolg is van de wijze waarop het onderwijs organiseert. Een fulltime baan (gericht op verzorgen van onderwijs)met alle in’s en out’s proppen in gemiddeld 40 weken (soms zelfs minder)
Dat heeft niets te maken met een leidinggevende die wel of niet zelf onderwijs heeft verzorgd.
Natuurlijk gun ik iedereen (ook mijzelf) de plezierige kanten van het werk. Frappant is het wel dat het werk zo leuk is dat een docent gemiddeld 11 weken per jaar nodig heeft om niet te werken ;-)Â
Wat Gert zegt is precies het probleem en John haalt dit ook aan: het zit niet alleen in de contacturen, maar in het totaalplaatje. Veel docenten zijn inderdaad docent voor die contacturen en de vrije uren. Het werk wat eromheen hoort (organisatie van je onderwijs) wordt bestempeld als “dat is niet mijn taak”. Ik heb momenteel zelfs die discussies met collega docenten omtrent het invoeren van rapportcijfers.
Het idee dat management nooit voor de klas heeft gestaan is ook onzin, althans bij mijn werkgever, en staat er ook los van.
Het is inderdaad een ‘ervaren’ werkdruk John, want “vroeger” was 32 contacturen een volle taak. Deze zijn steeds verder verminderd en nu was 26 contacturen een volle taak met maar liefst 20-22 leerlingen in de klas……WOW! bij 50% voor en nazorg dan………….. Maar gelukkig wordt ook het onderwijs verstandig en zien we dat vakken die we al een paar jaar geven die 50% niet nodig hebben. Lagere factor dus en dan meer tijd voor extra taken.
Ik wil graag Henk quoten: “Ik zou – misschien met al die andere bevlogen onderwijsmensen – willen zeggen: stop toch eens met dat gezeur. Het gaat nooit echt over onderwijs – goed onderwijs. En daar wil ik graag met iedereen over van gedachten wisselen.”
Ik werk op het Rocva, afdeling Hotelschool. Ik geef daar praktijkles in het restaurant en kom uit de Horeca. Daar heb je 3 weken vakantie…… Ik ben dus zeer tevreden. Alleen komen wij met de avonddiensten die we draaien niet aan 36 uur, eerder aan 40-45 uur. Tevens zijn al onze uren contacturen. Dus wat geldt dan voor ons?
Beste Remy,
Ik kan mij heel goed voorstellen dat je tevreden bent met de verandering van 3 weken vakantie naar 11 weken (gemiddeld) Daarover geen misverstand
 Laat het ook gezegd zijn dat het in deze discussie niet gaat of er wel of niet hard gewerkt w0rdt ! Dat is niet het issue.
Volgens mij geldt voor alle vormen van (praktijk)onderwijs (dus ook de Horeca) hetzelfde uitgangspunt. Een fulltime baan is in het onderwijs genormeerd op 1659 klokuren (incluis bijvoorbeeld scholing) en deze baan wordt om nogal traditionele/rigide redenen gepropt in feitelijk te weinig werkweken. Ik denk dat dat anders kan. Met evenveel (of zelfs meer) plezier, minder piekbelastingen, met een betere balans, met meer keuzevrijheid voor de werknemer. Â
Ik werk op het Rocva, afdeling Hotelschool. Ik geef daar praktijkles in het restaurant en kom uit de Horeca. Daar heb je 3 weken vakantie…… Ik ben dus zeer tevreden. Alleen komen wij met de avonddiensten die we draaien niet aan 36 uur, eerder aan 40-45 uur. Tevens zijn <span style=”text-decoration: underline;”>al</span> onze uren contacturen. Dus wat geldt dan voor ons?