Met Zaps de recessie in!

Ten tijde van de bomen, die in de hemel groeiden, ongebreideld kopen, lenen-lenen, betalen-betalen, in die tijd was het niet echt moeilijk om medewerking van bedrijfsleven te krijgen bij het opzetten van opleidingen voor jongeren. Maar dat was 4 maanden geleden. Inmiddels is de wereld op zijn kop gezet. Niks kansen, geen omzetgroei, geen toenemende vraag. M.a.w. het arbeidsmarktperspectief van jongeren is in 4 maanden tijd verdwenen. Zou je denken. Bedrijven kiezen ervoor hun eigen personeel optimaal te benutten en geen nieuwe werknemers aan te nemen. Zo er al geen werknemers ontslagen moeten worden.

Twee jaar geleden nam Schiphol Group het initiatief om (jonge) mensen met afstand tot de arbeidsmarkt op de Luchthaven Schiphol kansen te bieden. Aan deze mensen werd de gelegenheid geboden om in een leerbaan zich te ontwikkelen tot een aantrekkelijke werknemer voor de arbeidsmarkt. Al gauw haakte het ROC van Amsterdam aan (het ging immers over Werken en Léren!) en er werd een project geboren, waarmee Schiphol Group en andere bedrijven op de luchthaven zich onderscheidden door maatschappelijk verantwoord ondernemen. Dat was vóór de kredietcrisis.

Het Schiphol College was al tot stand gekomen en functioneerde al toen eind november jl. het project Schiphol College officieel van start ging met een bijeenkomst, waarin alle betrokken partners en de medewerkers van het project vertegenwoordigd waren. De oriënterende fase van het grootschalige project was afgesloten en dat werd aangegrepen om alle partners te ontmoeten. De stemming was wel wat omgeslagen. Het perspectief voor de arbeidsmarkt is duidelijk lager geworden. Maar opvallend: de bedrijven staan nog steeds achter het initiatief en steunen het. Niet alleen met woorden, maar ook in daad.

De afgelopen weken heb ik een ronde langs de partners van het project gemaakt om te inventariseren of en hoe samenwerking geconcretiseerd kan worden. Opvallend, dat er geen enkele aarzeling is bij de bedrijven om tijd te investeren en mee te werken aan de initiatieven, die moeten leiden tot beter opgeleid personeel. Ook beter opgeleid personeel, dat niet voor het geluk is geboren.

En als je dan zo’n gespreksronde maakt, dan denk je de eerste 2 gesprekken nog: “gossie, het gaat deze bedrijven zeker nog wél goed”. Maar als je steeds dezelfde positieve reactie krijgt, dan word je er wel echt vrolijk van: er is méér veranderd in de afgelopen decennia, dan ik had durven vermoeden.

De moeite waard om eens door te vragen over de redenen, waarom het bedrijfsleven aan het begin van 2009 nog steeds net zo enthousiast is voor de initiatieven van het Schiphol College als aan het begin van 2008. Het levert de volgende inzichten op:

• Een optimistisch uitgangspunt - Recessie is tijdelijk. Investeren in kennis loont altijd. En die investering loont zeker als straks de economie weer aantrekt!
• Een commercieel uitgangspunt – stagiaires een leerplaats bieden, is minder kostenverhogend en levert evengoed geschoold personeel op. Maar je hebt wel minder grip op stagiaires vanuit het oogpunt van recruitment.
• Een organisatorisch uitgangspunt – Met de recessie is niet ook het vergrijzingsvraagstuk opgelost. Hoewel dat hier en daar wel als argument wordt genoemd. De vitaliteit van een onderneming wordt ook (en soms wel voor een belangrijk deel) bepaald door jeugdig elan.
• Een ideëel uitgangspunt – Ook – en misschien wel juist – ten tijde van recessie hebben ondernemers een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Maatschappelijk verantwoord ondernemen wordt door ondernemers graag ingevuld met het bieden van kansen aan jongeren, die vanuit een achterstandsituatie moeten werken aan een maatschappelijke carrière.
• Een realistisch uitgangspunt – het Schiphol College heeft een eigen netwerk, waar andere organisaties graag deel van uitmaken om te kunnen profiteren van dat netwerk.

Stimulerend om met ondernemers te praten over opleiden van jongeren. Goed om te zien, dat onze Zaps niet het slachtoffer worden van de recessie, maar er juist kansen ontstaan waardoor onze jongeren van nu kunnen helpen de recessie de baas te worden en daarna verder te bouwen aan hun toekomst. En laten we eerlijk zijn: ook onze toekomst!