Miljoenen euro’s worden weggespoeld door onzorgvuldige keuzes voor vervolgonderwijs
kiezen op de juiste gronden
Op deze site is al vele malen aandacht gevraagd voor het groot aantal uitvallers in het vervolgonderwijs, m.n. in het MBO. Belangrijke oorzaak voor uitval in het MBO is een foutieve keuze voor het vervolgonderwijs door gebrek aan oriëntatie voorafgaand aan die keuze. Het VMBO investeert al veel in een goede studiekeuzebegeleiding. Desondanks moet geconstateerd worden, dat er blijkbaar toch nog onvoldoende aandacht wordt besteed aan oriëntatie op opleiding en beroep.
Uit een onderzoek van de website Studiekeuze123, een onafhankelijke, niet-commerciële vergelijkingssite voor het hoger onderwijs, blijkt dat het probleem van te grote uitval niet is voorbehouden is aan de overgang van VMBO naar MBO.
De constatering dat dit “zorgwekkende cijfers” zijn, vind ik dan wel een open deur intrappen.
Het maken van keuzes, die de rest van je leven bepalen, is voor Zaps een moeilijke opgave, waar zij blijkbaar zelfstandig niet uitkomen. Ontwikkelingspsychologen geven aan, dat zo’n proces eigenlijk pas verlangd kan worden van iemand die van adolescent is overgegaan naar volwassenheid (± 24 jaar). Als die keuze dan tóch eerder gemaakt moet worden, dan heeft onze Zap ook recht op hulp. Wie anders dan het voortgezet onderwijs kan die ondersteuning bieden?
Het MBO had al eerder het probleem gesignaleerd. Dat heeft geresulteerd in tal van maatregelen in het MBO onder de noemer “aanval op de uitval”. Goed dat het MBO dat probleem oppakt en met pakketten maatregelen komt om de uitval te voorkomen (en overigens: bekostiging te redden). Maar eigenlijk moet het probleem daar komen, waar het thuis hoort: bij het VO. Die hebben de leerlingen in huis en staan met hun neus boven op het proces van keuzes maken.
Blijkbaar is de begeleiding van voortgezet onderwijs naar vervolgonderwijs – nu in het VO veelal het werk van de decaan – toe aan een planmatige aanpak. Mijn voorstel zou zijn: stel een aparte begeleider aan, niet zijnde de decaan. (gefinancierd uit de winst van de verminderde uitvalskosten – betaald door het vervolgonderwijs dus). Deze programmamanager-van-het-kiezen werkt samen met alle actoren, die een rol spelen (ouders, bedrijfsleven, schoolmentoren, vervolgonderwijs, professionele hulpverleners) en is verantwoordelijk voor alle keuzemomenten, die zich in de loop van het schoolleven voordoen. Hij ontwikkelt voor ieder keuze-moment specifieke programma’s en voert deze uit in samenwerking met de reguliere begeleiders/mentoren.
Die keuzebegeleiding is dus niet een aandachtspunt in het examen jaar, maar speelt een rol gedurende de hele opleiding in het VO vanaf klas 1. Want ook tijdens de schoolcarrière moeten al eerder bepalende keuzes worden gemaakt voor profielen en vakkenpakketten, die doorslaggevend zijn voor de latere vervolgopleiding. Het keuze-begeleidingstraject moet onderdeel uitmaken van een keuzeportfolio van de leerling, waarin competenties en voorkeuren van de leerling richting geven aan de keuzes, die uiteindelijk aan het einde van het VO moeten resulteren in een weloverwogen keuze voor de vervolgopleiding. Een keuze die passend is op de capaciteiten en voorkeuren van de Zap en dus een grotere mate van succes garandeert. School blij – Zap blij!
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
7 reacties op “Waar gaat dat mis?”
Raar iets dat kiezen. Lijkt me een taak van de school om te helpen bij een goeie orrientatie en dus keuze. Daarnaast ligt de verantwoordelijkheid echt bij de student zelf en (een beetje) de ouders. Interessant vraag wie dit gaat en moet betalen?
Bekostiging van deze begeleidingsactiviteit van het VO moet volgens mij komen uit de besparing door minder uitval en minder verloren studietijd. Vraag is of bekostiging vooraf kan plaats vinden als je nog niet het effect van maatregelen kunt meten.
In alle eerlijkheid moeten we wel stellen dat het ook kan zijn dat de keuze juist was maar het onderricht te mager/niet interessant genoeg is.
In deze tijd van computer toepassingen geeft een horde docenten niet thuis om dat (a) zij blijven geloven in het eigen curriculum of (b) er -bijna- geen goede, geautomatiseerde cases op de markt zijn of (c) de docent de stap niet kan maken. Een ding is zeker de studenten kunnen het wel.
Beste Rob,
Natuurlijk is aansluiting op vervolgonderwijs ook een zaak van de ontvangende opleiding. Helemaal eens. Maar je laatste zin (de studenten kunnen het!) geeft ook aan, dat studenten veel potentie hebben. Als de ambitie er is, dan vindt de student zijn weg wel naar zijn einddoel. Misschien aardig om daar nog eens verder op te focussen: hoeveel van de studenten/ leerlingen die afhaken, vinden een andere weg voor hun aanvankelijke keuze
Hebben jullie wel eens iets van Frans Meijers gelezen? ( http://www.frans-meijers.nl). Hij heeft veel onderzoek gedaan naar loopbaanbegeleiding en komt tot verschillende conclusies waar het fout gaat in de loopbaanbegeleiding.
Het grootste probleem zit hem in het ontbreken van een dialogische omgeving waarin de jongere zijn beroepsbeeld kan vormen. Die ontbreekt zowel op VO als op MBO en HBO. Hij heeft daar nog veel meer over te zeggen. Naar zijn site, raad ik dus aan!!
Nee, Anja nog niet gelezen. Bedankt voor de tip!
Vreemd, waar is het idee van ‘een leven lang leren’ gebleven? waarom is het zo nodig zo vroeg te kiezen en dan ook vast te moeten houden aan die keuze?
Mijn huidige werkzaamheden hebben totaal NIETS te maken met mijn vooropleiding. dus …??
Het is belangrijk deze jonge mensen te begeleiden naar een punt waar ze zelf een keuze kunnen en vooral ook willen maken, niet MOETEN maken. Om dan maar in te schrijven bij een economische opleiding ‘want dat kan handig zijn’ of bij een ICT opleiding ‘want ik vind computers leuk’…. misschien een idee om na te denken over de opzet van het onderwijs, passend maken aan de vraag van de klant…..
doen bedrijven dit ook niet, om te overleven?