Al jaren hoor ik geluiden om mij heen: de wereld verandert (ICT-tijdperk, generatie Einstein etc.), dus de scholen moet ook mee veranderen. Ik kan mij wel vinden in die gedachtengang.
Veel scholen zien inmiddels wel dat zij -naast kennisoverdracht- een andere opdracht krijgen in deze maatschappij. Namelijk een opvoedkundige rol. Het wát is voor de scholen wel helder. Het hóe vaak minder.
Samen het proces ingaan is mijn overtuiging. Voor mij betekent dat: samenwerken tussen alle primaire betrokkenen (leraren, leidinggevenden, ouders en leerlingen), communiceren van eigen (helpende en belemmerende) beelden en overtuigingen én onderzoeken of innovaties daadwerkelijk effect hebben aan de hand van vooraf gedefinieerde parameters.
Een valkuil voor het onderwijs vind ik daarin dat leraren vaker doeners en gericht op oplossingen. De waan van alledag maakt dat leraren operationeel bezig zijn. Daardoor zien ze soms letterlijk door de bomen het bos niet meer. Tijd nemen om stil te staan en na te denken over hoe het nu gaat is er vaak niet bij. Als ik met leraren stil kan staan en in gesprek ga over hun overtuigingen, genieten ze met volle teugen. Ik reflecteer met hen op de dageljiks praktijk om er van een afstandje naar te kijken.
Mijn pleidooi: durf stil te staan om de bomen en het bos te zien. Dan is de kans van slagen van innovaties in het onderwijs groter.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
2 reacties op “Procesgerichte = innoverende scholen?”
Beste Sander, ben het helemaal met je eens dat betrokkenen in het onderwijs tijd moeten nemen om te (zelf)reflecteren. Overigens geen gemakkelijke vaardigheid. Ten aanzien van inhoud, proces en communicatie echter wel noodzakelijk. Bij innovatie, maar ook dagelijkse uitvoering. Van studenten wordt dit gedrag immers ook meer en meer verwacht.
Beste Sander, ik heb altijd geleerd van mijn docenten dat in je valkuil ook je kwaliteiten zijn te vinden. Met andere woorden; het doenerige van leerkrachten en hun oplossingsgerichtheid is juist hun kwaliteit. Ik zou er voor pleiten dat docenten vanuit die kwaliteiten naar de werkelijkheid kijken. Het risico van afstand nemen is dat er wel wordt nagedacht maar dat de relevantie voor de dagelijkse werkelijkheid niet heel groot is. Overigens zie ik de leerlingen wel steeds meer met het onderwijs optrekken. Ouders worden door de scholen nauwelijks bij hun activiteiten betrokken. Betrokkenheid met een intensiteit zoals je voorstelt zie ik niet plaatsvinden. De mening van 'onprofessionele' ouders wordt door de scholen nauwelijks op prijs gesteld.