Schieten uit de heup

Gedragsproblemen onder jongeren

Minister Rouvoet is van mening dat er teveel wordt gevraagd van jongeren (interview AD, 5 april 2008) Ouder(s) zijn zelf druk in de weer en lijken zich onvoldoende te bekommeren om hun kroost, de scholen zijn zo groot dat kinderen verdwalen, onderwijsveranderingen zijn eigenlijk ook lastig voor veel leerlingen en het internet strooit een continue bombardement van informatie over jongeren heen. Volgens de Minister zouden dit weleens de oorzaken kunnen zijn van de groei van het aantal ADHD-ers en jongeren met psychische klachten.

 Dit alles leidt namelijk tot een ongekende druk op de financiering van de AWBZ. Zelfs de zogeheten Wajong regeling voor gehandicapte jongeren wordt erbij gehaald. Het interview roept bij mij weinig sympathie op. De relaties die de Minister meent te zien legt hij als kleine soundbites neer. Hoewel hij zijn best doet om het tegen te spreken riekt het verhaal bottom line uiteindelijk naar de problematiek van de AWBZ geldkraan onder een vleugje kleinburgerlijke moraal.

Door die korte statements van de Minister ga ik bijna denken dat hij stiekem hoopt op kleine dorpscholen. Scholen met een duidelijke opvoedkundige structuur. Juf, Meester of Docent(e) die de zelfstandigheid promoten met de openingszin “schrijf maar op, ik dicteer…” . Kleine gemeenten waarin iedereen elkaar weer groet. Internet dat op gezette tijden onder ouderlijk toezicht ontdekt mag worden. En langs het tuinpad van mijn vader enzo.

Maar ik wil van hem weten hoe hij erbij komt dat “pubers” vandaag de dag nog hetzelfde zijn als vroeger? Hoe komt u erbij dat alleen de sociale omgeving is veranderd? Ga met jongeren in gesprek en luister dan ook. Vraag hen wat ze bezighoudt in deze wereld. Wellicht een vreemd voorbeeld, maar wist u dat 85% van de jongeren van vandaag directe maatregelen willen voor een beter milieu ! 

U heeft gelijk hoor. Voor jongeren is het belangrijk om structuur te bieden in de opvoeding. Het is belangrijk om ze te helpen bij hun ontwikkeling en het onderzoeken van grenzen. Het is belangrijk om de opvoeder(s) hierop aan te spreken. Allemaal belangrijk, maar het geeft aan waar de verantwoordelijkheid ligt. Bij de ouder(s)/verzorger(s), deels bij het onderwijs en bij jongeren zelf. Daarom heb ik enkele voorstellen voor u:

1. Steek geld in de vergroting van de mogelijkheden en professionalisering van de kinderopvang in Nederland. Er moet immers ook gewerkt worden.

2. Zeg tegen uw collega van Onderwijs om volop te investeren in modern onderwijs waarin juf, meester, docent(e) jongeren kunnen helpen met kennisverwerving, optimale begeleiding en persoonlijke groei. En zeg daarbij dat je het in het belang van de jongeren (en de AWBZ) acht dat deze investering een veelvoud is van het huidige niveau. Laat u inspireren door de leerplichtrap op deze site.    

3. Ondersteun maatschappelijke initiatieven om talenten bij jongeren aan te boren. Ik geef u een mooi voorbeeld: ISH (waarover later op dit platform meer)

Wij schieten graag met u mee, maar niet uit de heup.