Al die plannen zijn de dood in de pot!

Deze week weer een paar staaltjes gezien van hoe het volgens mij niet moet. In tijden van crisis zie je angstreductie bestreden worden door het vragen naar plannen. In tijden waar even niet meer alles kan, wordt de vraag naar concrete plannen liefst nog wat opgevoerd. Lees verder…

Sir Ken Robinson denkt van wel

Ken Robinson houdt opnieuw een vurig  pleidooi voor de waardering van creativiteit op scholen. Hij legt een direct verband tussen de economische veerkracht van een land en de noodzaak van creativiteit in het onderwijs.

Kijk en luister zelf naar sir Ken in gesprek met Riza Khan van Aljazeera in het volgende youtube filmpje.

“Jongeren denken in mogelijkheden, wij in beperkingen”

Bedrijven gebruiken jongeren om hun toekomstbeeld te bepalen. Geen lange vergaderingen van allemaal wijze mannen in donkere pakken die in moeilijke tijden een stropdas om doen om maar gewichtig over te komen.  Nee, fris ogende jongeren die open minded zijn en niet denken in beperkingen of mitsen en maren en ook in moeilijke tijden kleurig blijven. Dit is wat er kan gebeuren als je kiest voor de Raad van Anders. De Raad van Anders is een clubje jongeren dat zich bij Microsoft, de Rabobank en Gsus heeft georienteerd op het Nieuwe Werken.

De Raad van Anders is een initiatief van Microsoft Nederland. Microsoft hoopt met dit nieuwe initiatief dat deze groep jongeren de samenleving en het bedrijfsleven meer inzicht geeft in de inrichting van werk en leven in de toekomst. Niet de bekende weg door uitspraken van een traditionele Raad van Advies of Raad van Toezicht, maar door een groepje jonge mensen tussen de 16 en 21 jaar die hier iets van mogen vinden. Lees verder…

Sir Ken Robinson houdt een warm en humoristisch pleidooi voor een hogere waardering van creativiteit in het onderwijs. Over hoe een 6 jarige een tekening van God maakt en de leraar zegt: “Maar niemand weet hoe God eruit ziet”. De 6 jarige antwoordt: “Maar zo meteen wel.” Hoe de wereldberoemde danseres en choreografe Gillian Lynne in de dertiger jaren met haar moeder naar een arts ging omdat ze zich op school niet kon concentreren. De twee volwassenen verlieten de ruimte, nadat de arts de radio had aangezet. Ze observeerden het meisje, dat naar de radio toeliep en begon te dansen. De arts zei: “Mevrouw, uw kind is niet ziek, ze is een danseres. Stuurt u haar naar een dansschool.” Het begin van een glanzende carrière.

De rest van deze briljante speech, voor TED, is in onderstaande video te zien. Duurt helaas slechts twintig minuten.