Ze vragen zomaar en ze pakken zomaar?

Vandaag weer eens betrokken geraakt bij een interessante discussie. De aanleiding was dat iedereen zomaar wat pakte of zomaar wat vroeg, terwijl de misschien niet handig was. Ga je met een groep jongeren naar een bedrijf – ben je toch echt wel een beetje te gast – gaan die jongeren zomaar ergens naar binnen om een glas water te vragen of pakken ze zomaar een snoepje van de balie. Ze staan er toch??

Dit is een situatie die plaatsvond in het kader van een beroepenorrientatie. Jongeren weten niet wat ze willen, je organiseert een beroepenorrientatie, jongeren weten het beter met als gevolg dat deze jongeren een betere keuze kunnen maken voor een Lees verder…

Schaalvergroting in het onderwijs is al geruime tijd een beproefd onderwerp om mensen op het puntje van hun stoel te krijgen. Er is de afgelopen week veel aandacht geweest voor uitspraken van minister Plasterk over het halt toeroepen aan fusies. Waar komt het op uit?

Beroepsopleidingen anno 1980. Er waren verticale scholengemeenschappen. VMBO en MBO onder één dak. Overzichtelijke scholen, met een eigen cultuur en een eigen gezicht. Een gezond pedagogisch klimaat, goede sociale controle. De schoonmakers (die nu na 17.00 uur in actie komen) waren nog interieurmedewerksters, die onder schooltijd het gebouw verzorgden en tijdens de pauzes in de kantine meehielpen. En iedereen kende iedereen. (Jeetje, wat een ouwe mannenpraat.)

Fusies hebben het onderwijslandschap de laatste 15 jaar drastisch veranderd. Eerst een SVM-operatie en vervolgens de ROC-vorming. Het onderwijs is geprofessionaliseerd.

Lees verder…

 The American Dream?

 Deze week werd Michael Geisen in de USA uitgeroepen tot beste docent van het jaar 2008. Alle grote nationale media besteden aandacht aan zijn benoeming.
Ik zag en hoorde Michael in het bekende programma Good Morning America

Hij sprak over zijn alom aanwezige hoge verwachtingen van leerlingen, aandacht voor persoonlijke groei, creativiteit in het onderwijs, het beperkte gebruik van boeken, het boeien van leerlingen………… Lees verder…

Recentelijk las ik in het Parool een interview met Professor Herman Pleij.Hedendaagse cultuurkenmerken van onze maatschappij die reeds in Middeleeuwse Nederlandse literatuur zijn terug te vinden. Fascinerend om te lezen dat een biertje drinken een relatie heeft met de cultuurpatronen in Nederland om vooral in verkleinwoorden te spreken. Zaken niet groter maken dan ze zijn. Niet boven het maaiveld uit mogen komen. Is overigens interessant voor een volgend artikel.  Professor Pleij werd ook gevraagd naar zijn mening over de veranderingen in het onderwijs.Hij reageerde daarop met een prikkelende uitspraak. Jongeren kunnen nu veel meer, maar zij weten minder.Meer kunnen, maar minder kennen.Wordt hiermee de discussie over onderwijsveranderingen op een aardige manier misschien teruggebracht tot een soundbite?Ik heb vaak gehoord en ook zelf gepredikt dat om iets te kunnen er eerst sprake moest zijn van kennis, het kennen. Tenzij het natuurlijk ging om een “aangeboren” talent. Dan kun je al veel zonder dat dit al gepaard gaat met veel kennen. 

Het prikkelende in de uitspraak zit in de associaties die het oproept. Konden ze vroeger minder met hun kennen?Was de kennis nog niet toereikend om er iets mee te doen? Zijn de jongeren vandaag gewoon effectief en efficiënt bezig? Kunnen jongeren echt meer met minder kennis?  Het is onmiskenbaar dat de snelheid van veranderingen in dit informatietijdperk zijn weerga in de geschiedenis niet kent. Zelfs de krachtige metamorfose ten tijde van de industriële revolutie haalt het niet bij de snelheid van de huidige veranderingen. De toegankelijkheid van informatie en dus kennis is aan een onstuitbare opmars bezig. Lees verder…