Vandaag weer veel aandacht in de media voor het onderwijs. Wat mij het meeste opviel was de aandacht voor het opnieuw invoeren van het vakonderwijs. Vanaf de basisschool direct een vak leren en dan aan de slag. Juist voor die leerlingen die minder goed zijn in de theorie, maar beter met hun handen. Jammer dat nu toch weer de nadruk wordt gelegd op de zwakke leerlingen, terwijl het gaat om de ontwikkeling van een bepaalt talent. Er zijn nu eenmaal kinderen die beter leren via de praktijk in plaats van de theorie.

Ik voorzie nog wel een aantal problemen als het gaat om de inzetbaarheid van deze leerlingen. Dit betekent dat deze leerlingen op een gemiddelde leeftijd van 16 jaar klaar zijn met hun opleiding. Vervolgonderwijs wordt al moeilijk, dus aan de slag in het bedrijfsleven. Hoe zit het met de stage tijdens de opleiding. Vanaf je twaalfde of dertiende jaar met je pakje brood naar een bedrijf of..? Kunnen deze leerlingen op latere leeftijd makkelijk zappen naar een andere baan? Politiek Den Haag gaat zich er over buigen. Lees verder…

Waarom schrijven we in het onderwijs met rood in plaats van groen als we werk aan het nakijken zijn? Groen heeft iets positiefs.

Waarom zijn we goed in staat om aan te geven wat iemand niet goed kan? In Nederland zijn we slecht in staat om aan te sluiten bij de talenten van iemand. Ook hier praten we liever over dan dat we het ook daadwerkelijk een plaats geven. Talent lijkt wel een besmet begrip. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Een typisch Nederlandse uitdrukking.

In de rubriek Talent gaan we op talentenjacht in het onderwijs. Het moet toch mogelijk zijn om concrete praktijkvoorbeelden te geven van best en badpractices op dit gebied?