Iedereen kent wel van vroeger of nu klasgenoten die erg vervelend konden zijn tijdens de les. Er zaten en zitten altijd wel een of twee van die lui in een klas. Nu zijn dit niet altijd jongeren die niet kunnen leren en
daarom snel zijn afgeleid. Het zijn ook jongeren die gewoon het allemaal al wel weten. Deze jongeren vallen veelal onder de categorie hoogbegaafd. Docenten hebben de neiging deze hoogbegaafde leerlingen in vooral de brugklas negatief te benaderen. Dat geldt vooral voor jongens en in mindere mate voor meisjes.  Lees verder…
Nederlandse kinderen zijn gekker dan gek
Was vroeger sprake van een lastig kind, is hetzefde kind vandaag de dag een ADHD’er of een autist. Nederland is weer eens ergens koploper mee in
Europa. Meer dan in enig ander land in Europa stopt Nederland deze kinderen weg op scholen voor abnormalen kinderen. Kinderen die niet sporen om deel te nemen aan het huidige Nederlandse onderwijs.
De kinderen in Nederland lijken wel massaal gek geworden. Lees verder…
Het wordt niet opgemerkt!
Deze week werd weer eens duidelijk dat scholen grote moeite hebben met het bijhouden of een leerling wel of niet in de schoolbanken zit. Een groot
deel van de scholen weet echt niet of een leerling wel of niet op school zit. Je regelt wel een docent en een lokaal, maar ze komen gewoon niet opdagen. Er zullen ongetwijfeld docenten zijn die dit ook wel prettig vinden. Toch is het erg zorgelijk dat leerlingen op school moeten zitten, maar niet komen opdagen.
Dat leerlingen op school moeten zitten dat weet iedereen wel. Wat veel mensen ook weten dat als je naar school toe moet, je liever niet gaat. Het is bijna te vergelijken met het mogen rijden op een bromfiets of scooter. Mag je eindelijk op zo’n ding rijden wil je het niet meer. Lees verder…
Sir Ken Robinson denkt van wel
Ken Robinson houdt opnieuw een vurig pleidooi voor de waardering van creativiteit op scholen. Hij legt een direct verband tussen de economische veerkracht van een land en de noodzaak van creativiteit in het onderwijs.
Kijk en luister zelf naar sir Ken in gesprek met Riza Khan van Aljazeera in het volgende youtube filmpje.
Het lijkt wel of er aan niet anders wordt gedacht
Wat zou dit jaar als woord worden toegevoegd aan de dikke van dalen? Het woord wii of wiieen of….. Volgens mij is de wii wel het meest gegeven kado van de afgelopen tijd. Voor een wii fit is er op veel plaatsen al een wachttijd van 6-8 weken. Nu is een wii – volgens velen – niet iets wat je wegstopt op een kinderkamer, maar juist een prominente plek geeft in je
woonkamer. Het is dus iets voor het hele gezin. Nintendo heeft met de wii een mooie slag geslagen onder de zapgeneratie. Was eerst playstation 3 van Sony  de meest “vette” spelcomputer, is het nu de wii die deze eer krijgt.  Â
Nintendo heeft wereldwijd 34,5 miljoen Wii-consoles verscheept. Lees verder…
Prem verdient Primetime
Kinderen zijn afhankelijk van wie ervoor de klas staat als het met de onderwijzer niet klikt dan zou het zo kunnen zijn dat het kind kan aanmodderen en onderpresteert. De onderwijzer weet de juiste ingang en snaar niet te raken vanwege karakter van onderwijzer. Kind krijgt geen feedback en aandacht en de cito toets is dan een onafhankelijk meetinstrument. Lees verder…

Ten tijde van de bomen, die in de hemel groeiden, ongebreideld kopen, lenen-lenen, betalen-betalen, in die tijd was het niet echt moeilijk om medewerking van bedrijfsleven te krijgen bij het opzetten van opleidingen voor jongeren. Maar dat was 4 maanden geleden. Inmiddels is de wereld op zijn kop gezet. Niks kansen, geen omzetgroei, geen toenemende vraag. M.a.w. het arbeidsmarktperspectief van jongeren is in 4 maanden tijd verdwenen. Zou je denken. Bedrijven kiezen ervoor hun eigen personeel optimaal te benutten en geen nieuwe werknemers aan te nemen. Zo er al geen werknemers ontslagen moeten worden.
Twee jaar geleden nam Schiphol Group het initiatief om (jonge) mensen met afstand tot de arbeidsmarkt op de Luchthaven Schiphol kansen te bieden. Aan deze mensen werd de gelegenheid geboden om in een leerbaan zich te ontwikkelen tot een aantrekkelijke werknemer voor de arbeidsmarkt. Al gauw haakte het ROC van Amsterdam aan (het ging immers over Werken en Léren!) en er werd een project geboren, waarmee Schiphol Group en andere bedrijven op de luchthaven zich onderscheidden door maatschappelijk verantwoord ondernemen. Dat was vóór de kredietcrisis. Lees verder…
“Jongeren denken in mogelijkheden, wij in beperkingen”
Bedrijven gebruiken jongeren om hun toekomstbeeld te bepalen. Geen lange vergaderingen van allemaal wijze mannen in donkere pakken die in moeilijke tijden een stropdas om doen om maar gewichtig over te komen. Nee, fris ogende jongeren die open minded zijn en niet denken in beperkingen of
mitsen en maren en ook in moeilijke tijden kleurig blijven. Dit is wat er kan gebeuren als je kiest voor de Raad van Anders. De Raad van Anders is een clubje jongeren dat zich bij Microsoft, de Rabobank en Gsus heeft georienteerd op het Nieuwe Werken.
De Raad van Anders is een initiatief van Microsoft Nederland. Microsoft hoopt met dit nieuwe initiatief dat deze groep jongeren de samenleving en het bedrijfsleven meer inzicht geeft in de inrichting van werk en leven in de toekomst. Niet de bekende weg door uitspraken van een traditionele Raad van Advies of Raad van Toezicht, maar door een groepje jonge mensen tussen de 16 en 21 jaar die hier iets van mogen vinden. Lees verder…
Destijds heb ik een column ingezonden over een schrijven van de telegraaf betreffende Eefje Pleij, een onderwijzeres, die destijds op de lagere school in de Bos en Lommer buurt van Amsterdam West les heeft gegeven. Zij heeft een boek uit gegeven over de bevindingen op de school waar zij heeft lesgegeven.
Ik heb het boek nu gelezen en het deed mij zeker geen verdriet. Wanneer je het boekje leest, zie je wederom weer dat er mensen op deze aarde zijn die vanuit gevoel en passie voor onderwijs en jeugd, alles op alles zetten, ja , inderdaad, met voor en tegenslagen, maar met het juiste doel voor ogen. Voor een ieder die in het onderwijs zit, zijn veel zaken zo herkenbaar. Het stuk van de Telegraaf destijds staat totaal niet in verhouding met de inhoud van het boekje naar mijn mening, wellicht doelde men op het vervolgboek waarin de reacties op haar eerste boek onder meer worden beschreven.
Mijn persoonlijke complimenten gaan uit naar deze juf, die met haar ( pedagogische ) inzet en veel gebruik van haar vrije tijd, zoveel heeft weten te bereiken met haar leerlingen.
Voor een ieder , echt een aanrader om eens te lezen, ik in ieder geval wil het vervolg ook weten…
Begin wel steeds meer mijn bedenkingen te krijgen, over hoe de media met dit soort zaken omspringt en aan het publiek presenteert..jammer…..
Spreek als docent geen jongerentaal!Â
Is het niveau van docenten te hoog, of is het niveau van de leerlingen te laag? Het is in ieder geval overduidelijk dat een groot deel van de miscommunicatie tussen docenten en leerlingen te wijten is aan het taalniveau van beiden. Als docent is het volgens mij ook
onmogelijk om alle ontwikkelingen in de jongeren(straat)taal bij te houden. Misschien aardig om een aantal “lauwe lingo voor koldu’s” (coole woorden voor leraren) op een rijtje te zetten.
Jongeren waarderen het niet als volwassenen hun taal eenvoudiger proberen te maken door woorden te lenen uit de jongerentaal. Maar een te hoog taalniveau schrikt de jongeren ook af. BureauTaal hield in 2007 een klein onderzoek onder VMBO examenkandidaten. Het bleek Lees verder…
Laatste reacties