De opkomst van de ambachtseconomie is niet meer te stuiten

“Nederland zou er zonder ambachtslieden uitzien als een woestijn”. Met deze opmerking had Marja van Bijsterveldt een bijdrage bij de opening van Euroskills in Rotterdam. Wat is er waar aan deze opmerking, overdreef ze niet een tikkeltje? Misschien wel niet.

Ambachten kleuren onze maatschappij. Kijk naar de huizen, kijk naar de bestrating in de straat, kijken naar de fraai geschilderde huizen en de schoorsteen werkt, want hij rookt. Dan heb ik het nog niet eens over het vlees van de slager, de schoonheidsspecialiste, de kapper, de pedicure en het opmeten van je ogen bij de opticien.

Volgens mij kunnen we zonder al te veel te overdrijven vaststellen dat de ambachten tot de “eredivisie” van de Nederlandse economie behoren. Cijfers onderbouwen deze stelling. Nederland telt ongeveer 225.000 ambachtelijke bedrijven. In deze bedrijven werken ongeveer 900.000 mensen. Dit is 12% van de beroepsbevolking! Als je kijkt naar de omzet dan gaat het hier om ongeveer 80 miljard euro. Dit is ook ruwweg 12% van ons bruto binnenlands product. We kunnen dus niet zeggen dat deze mensen en hiermee de ambachtseconomie niet meetellen.

De bovenstaande cijfers zijn de schattingen van het Hoofdbedrijfschap Ambachten (HBA). Het blijft overigens moeilijk om de cijfers echt goed vast te stellen. Het ambacht zit overal! Bij het HBA zijn 36 branches aangesloten. Dit is ongeveer 25% van het totaal aantal ambachtelijke branches. Kortom er ligt nog wel een sluier over de ambachten.

Je ziet overigens in het onderwijs wel een reactie op de ambachten. Met name het terugkomen van de zogenaamde vakscholen. Een vak leren mag weer! Het ambacht komt terug in het onderwijs. Ik denk dat dit een goede ontwikkeling is, het gaat bij het leren van een beroep niet zo zeer om leren & werken, maar werken & leren. Voor een goede vakvrouw/vakman is er volgens mij altijd wel werk.