Sir Ken Robinson houdt een warm en humoristisch pleidooi voor een hogere waardering van creativiteit in het onderwijs. Over hoe een 6 jarige een tekening van God maakt en de leraar zegt: “Maar niemand weet hoe God eruit ziet”. De 6 jarige antwoordt: “Maar zo meteen wel.” Hoe de wereldberoemde danseres en choreografe Gillian Lynne in de dertiger jaren met haar moeder naar een arts ging omdat ze zich op school niet kon concentreren. De twee volwassenen verlieten de ruimte, nadat de arts de radio had aangezet. Ze observeerden het meisje, dat naar de radio toeliep en begon te dansen. De arts zei: “Mevrouw, uw kind is niet ziek, ze is een danseres. Stuurt u haar naar een dansschool.” Het begin van een glanzende carrière.
De rest van deze briljante speech, voor TED, is in onderstaande video te zien. Duurt helaas slechts twintig minuten.




3 reacties op “Onderwijs is funest voor de creativiteit”
Peter, dank voor deze info. Was een eye-opener voor mij.
Goed gekozen filmpje, om aan te geven hoe we ook kunnen kijken naar jongeren. Niet met een rode waas voor onze ogen, maar met de ogen gericht op de mogelijkheden van de kids
Helemaal mee eens, daarom is het ook zo belangrijk om goede mensen met veel inzicht in de intake commisies te hebben op scholen. Zodat talenten worden herkend en adviezen worden gegeven. En niet alles maar aannemen. Misschien hoort een kind wel ergens anders, dat zie je vaak meteen al, dat geldt zeker voor Horeca.