Hoge verwachtingen van jongeren

 The American Dream?

 Deze week werd Michael Geisen in de USA uitgeroepen tot beste docent van het jaar 2008. Alle grote nationale media besteden aandacht aan zijn benoeming.
Ik zag en hoorde Michael in het bekende programma Good Morning America

Hij sprak over zijn alom aanwezige hoge verwachtingen van leerlingen, aandacht voor persoonlijke groei, creativiteit in het onderwijs, het beperkte gebruik van boeken, het boeien van leerlingen…………

Fascinerend hoe bevlogen deze man sprak. Een mooi voorbeeld is hoe hij samen met een groep leerlingen een wetenschappelijk onderwerp ter hand neemt door het schrijven van ……….. een songtekst. Leren kan namelijk ook leuk zijn. Michael is groot pleitbezorger voor diversiteit in benadering van jongeren. Individuele aandacht, individuele talentontwikkeling. Veel ruimte voor creativiteit (en humor!) in het curriculum (muziek, dans, drama, toneel) om de persoonlijke ontwikkeling te stimuleren. Online simulaties, groepsassessments, projectmatig werken. Zijn afkeer van het testen / examineren van leerlingen op afzonderlijke terreinen. Kortom, ontwikkelingsgericht onderwijs met een keur aan leermogelijkheden. An American Dream? 

In Nederland is de discussie over onderwijs ook ‘hot’. Discussies over “ouderwets” rekenen en schrijven, wel/niet vernieuwing van het beroepsonderwijs, het studiehuis wel/niet mislukt. Natuurlijk is het goed om deze discussies te voeren. Wat ik echter wel bespeur is dat de gesprekken in Nederland over onderwijs zich echter meer en meer afspelen in een in zichzelf gekeerde maatschappij. We zijn een beetje de weg kwijt in de grote economische, sociale en maatschappelijke veranderingen die zich om ons heen en in Nederland afspelen. Overigens een aardige overeenkomst met de ontwikkelingen in Amerika.

Het is dus prachtig om het enthousiasme en de passie van Michael Geisen voor onderwijsverandering en leerlingbenadering te zien.     

De leerlingen van Michael Geisen (Crook County Middle School in Oregon) gaan overigens met enorm veel plezier naar school en doen het daarbij ook nog eens erg goed. Waar de school in de wetenschappelijke benchmark van de staat eerst een score haalde van 55% is met deze ingezette ontwikkeling van diversiteit en een boeiende leeromgeving het percentage gestegen naar 72%.

Michael zelf heeft nu voor een jaar de mogelijkheid gekregen om in Amerika als een soort ambassadeur support te geven aan onderwijsvernieuwing op andere scholen.

Hoe doen wij dat in Nederland eigenlijk?