Is de Nederlandse jeugd echt zo GEK nog niet? Lang leve het etiket!
Vandaag de dag is het best goed mogelijk dat je met je zes jaar al bij de 
psychiater op gesprek bent en na dit gesprek voorzien bent van een etiket. De ervaring leert ook wel weer dat eens een etiket altijd een etiket is. Er blijft altijd wat achter als je een etiket probeert te verwijderen.
Een dergelijk etiket kan je leven erg gaan bepalen. Krijgt een kind namelijk een etiket of een indicatie dan begint voor een groot deel de weg van een probleemcarriere. De weg is open voor een levenslange uitkering
Nederland heeft meer kinderen op speciaal onderwijs dan enig ander Europees land. Minstens 5,1% van de Nederlandse kinderen gaat naar speciaal onderwijs. In veel andere landen binnen Europa ligt dit percentage tussen de 04%-1,1%. In sommige landen is het ook hoog, maar daar neemt het niet jaarlijks toe, terwijl dit wel in Nederland het geval is.
Hoe wordt je nou een probleemkind?
Neem een gemiddelde klas in het basisonderwijs van kinderen van ongeveer 6 jaar. Hebben net de eerste fase van het basisonderwijs doorlopen en zitten nu in groep 3. Een hele stap voor die kleintjes. Je gaat immers toch van spelen naar wat meer leren. Laat nou een of meerdere van die kinderen nu eens moeilijk kunnen stilzitten, moeilijk contact kunnen leggen met de andere kinderen in de klas en de leerkracht, wat meer schreeuwen dan een andere kind dan komt het kind in de probleemzone.
Dit was natuurlijk in groep 1 en 2 ook al zo, maar hoopte de ouders en de leerkrachten dat het wel zou overwaaien als het kind in groep 3 zou komen. Een speciale zorgjuf help het kind nu verder in de klas en door de problemen thuis heeft de moeder contact gezocht met Bureau Jeugdzorg. Als de zorgjuf op school bij de echte juf aangeeft dat zij niet verder komt, dan staat de weg naar speciaal onderwijs open en het perspectief op een complex traject in onze maatschappij. Uiteraard het een en ander voorzien van dossier, onafhankelijke oordelen van commissies, huisarts, onderwijskundigen, ….. Uiteindelijk wordt het kind voorzien van een etiket.
De rol van de school
Scholen hebben er baat bij om zoveel mogelijk lastige kinderen te verwijderen. Scholen willen immers ook goede scores laten zien. Nog fris in mijn geheugen zit de citotoets en citoscore. Er zijn genoeg mensen die zeggen dat de scholen wat meer hun best mogen doen om deze lastige kinderen op een normale school te houden. Hoe lastig dit misschien ook is. Het gaat dan om begeleiden in plaats van afschuiven.
Wat ook opmerkelijk is dat Nederland als een van de weinige landen criteria heeft opgesteld voor speciale kinderen. Het nadeel van criteria zijn dat er altijd wel iemand in dit hokje past. Hoe meer criteria, hoe meer kinderen in speciaal onderwijs.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
10 reacties op “Nederland is kampioen abnormale kinderen”
Wie zegt dat het abnormale kinderen zijn?
Misschien is de mensheiod wel abnormaal aan het worden.
Aangezien de “normalen” inmiddels tot de minderheid behoren!!
Maar ff serieus.
Nederland is niet kampioen “anderszijnde kinderen”
Nederland is kampioen: ik-moet-een-diagnose-hebben-voor-ik-hulp-krijg-land geworden.
Alles moet straks volgens schema’s geregelt zijn anders krijg je geen hulp met je problemen.
Nederland is regelZIEK!!
Werkverschaffing niks anders.
Het gaat om ouders die geen zin in opvoeden hebben en dit gaat allemaal ten laste van de AWBZ.
Zelf heb ik geen problemen met hufterige kinderen , ik heb ze wel onder de duim. De oorzaak ligt trouwens niet bij de kinderen maar de ouders.
Wat gewoon erg is dat door dit soort zaken er geen geld meer is voor mensen die het nodig hebben. Bijvoorbeeld iemand die een hersenbloeding gehad heeft. En dat is pas erg, niet die kinderen waarvan de ouders te egocentrisch zijn om een kind te kunnen opvoeden.
Ik weet uit ervaring dat je nog zo’n goede ouder kunt zijn, maar het toch mis kan gaan.
Niet elk kind met een etiket heeft waardeloze onverantwoordlijke ouders!
Ik ben zelf voorman geweest en ik ken mijn pappenheimers. Ik kreeg ze trouwens wel op het rechte spoor, doe je dat niet dan wordt dat etiketje vanzelf een psychopaat.
Als we in een maatschappij leven die hufterigheid beloont omdat we allemaal concurrenten van elkaar moeten zijn, dan zal de meest hufterige “succesvol” zijn en zijn kinderen nog grotere, want die willen toch echt “SUCCESSVOLLER” dan vader zijn. Tja, het moet dan wel een zoon van een topbankier zijn?
Wie hebben baat bij het abnormaal verklaren van kinderen? Juist, het leger van (pseudo-)pedagogen en – psychologen, en van ouders die hun geld liever aan andere zaken besteden dan aan het opvoeden van hun kind(eren).
Schaf al die budgetten af en zie: opeens zijn er minder abnormaal verklaarde kinderen. Say zei het al: elk aanbod schept zijn eigen vraag.
heb jij zelf een kind dat naar speciaal (basis) onderwijs gaat? Zo niet, dan zou het prettiger zijn als je je mening iets zou nuanceren. Voor sommige kinderen is het nou eenmaal niet haalbaar om op een ‘gewone’ school te functioneren. En de vraag is al helemaal of je de kinderen die wel ‘normaal’ functioneren een plezier doet met meer kinderen in de klas die extra aandacht nodig hebben. Mijn mening is dat niemand gebaat is bij het langer op regulier basisonderwijs houden van kinderen die op speciaal onderwijs terecht kunnen: de kinderen zelf niet, hun klasgenoten niet, de leraren niet.Â
Misschien schort er wél iets aan ons onderwijssysteem…..
Prachtig!
Hoogbegaafdheid, dyslexie, ADHD… “Iedereen heeft recht op zijn eigen afwijking”, zoals mijn goede vader altijd zei, en daar houd ik mij aan, als u begrijpt wat ik bedoel.