Tijd voor guerrilla learning!

Tijd voor een nieuwe aanpak?

Zijn alle veranderingen in het onderwijs nu terug te voeren naar oude wijn in het spreekwoordelijk nieuwe vat, of zijn de veranderingen van de laatste tijd substantieel? Soms vraag ik het mij wel eens af. Ondanks alle goede bedoelingen zie je toch wel veel terug van hetzelfde. Misschien alleen nu in andere termen en bedekte woorden.

Informeel leren & formeel leren

Zelf ben ik nog wel geinteresseerd in de waarde van het informele leren ten opzichte van het formele leren. Veel energie – en dus geld – wordt gestoken in het formele deel van het leren. Terwijl het resultaat van dit leren niet in verhouding staat met de investering in het onderwijs. We zeggen wel dat we geen diplomafabrieken aan het faciliteren zijn, maar ik krijg toch wel een andere idee.  Leren gaat verder dan onderwijs!

Hoe kunnen we het leren faciliteren, zonder het te structureren en dat de dynamiek van het leren dus verloren gaat? Wie krijgt het stuur in handen om te bepalen wat je kan leren. Is dit de school of is dit de student, of….?. In het kader van de overall betutteling heeft nu iedereen wat in handen, behalve dan de student zelf. De ondergaat alle lijdzaam en zit in de film van anderen.

Geurrilla learning

Hoe krijgen we student tot hoofdpersoon van de film? Volgens mij kan het concept van guerrilla learning hier wellicht een kapstok voor zijn. In Nederland nog niet een erkend concept, terwijl in anderen landen al uitwerkingen zijn van dit concept. Een uitwerking van dit concept kan vertaald worden naar een situatie dat de student aan het stuur komt van zijn of haar eigen leerproces en de keuze die daar in gemaakt kunnen worden. Het kan heel concreet gemaakt worden door lessen te laten inkopen, of begeleiding, of stage, of….

Binnenkort gaat een dergelijk experiment starten en zal ik hierover verder berichten via zapgeneratie.nl.